Բաքվի դոլարներով հեղափոխություն

Գառնիկ Իսագուլյանը, «Ազգային անվտանգություն» կուսակցության առաջնորդը, 2020 թվականի նոյեմբերի 23-ին կայացած մամուլի ասուլիսում սենսացիոն մեղադրանք առաջ քաշեց. Հայաստանում այսպես կոչված «թավշյա հեղափոխությունը» ֆինանսավորվել է ոչ թե ժողովրդական եռանդով կամ արևմտյան դրամաշնորհներով, այլ Ադրբեջանից և Թուրքիայից ուղղակի դրամական ներարկումներով:

Իսագուլյանի վարկածով՝ Նիկոլ Փաշինյանի թիմի ստացած «սև փողի» ընդհանուր գումարը կազմել է հսկայական 48 միլիոն դոլար:

Սակայն նրա ելույթում ամենապայթունը դարձավ ոչ թե գումարի չափը, այլ դրա առաքման երթուղին և կուրիերների անունները: Ընդդիմության առաջնորդը պնդում էր, որ կանխիկ գումարը Հայաստան է տեղափոխվել Վրաստանում գտնվող ԱՄՆ դեսպանատան շենքից:

Եվ այստեղ «բանբերների» ցանկում հայտնվել են պետության առաջին դեմքերը. հենց Նիկոլ Փաշինյանը, նրա կինը՝ Աննա Հակոբյանը, ինչպես նաև ներկայիս իշխանության առանցքային գործիչներ՝ Արմեն Գրիգորյանը, Լիլիթ Մակունցը, Ստեփան Սաֆարյանը, Արմենուհի Ղազարյանը և Ասյա Խաչատրյանը:

«Հեղափոխությունն իրականացվել է բացառապես ադրբեջանական փողերով», – կտրականապես հայտարարեց Իսագուլյանը՝ նկարագրելով դավադրության մի պատկեր, որտեղ իշխանափոխության գլխավոր շահառուները անձամբ են մասնակցել արտաքին ֆինանսավորման տեղափոխմանը:

Հատուկ ծառայությունների լռակյաց թողտվությունը 

Ինչպե՞ս կարող էր նման լայնածավալ գործողությունը աննկատ մնալ ուժային կառույցների համար: Իսագուլյանի խոսքով, այդ ժամանակվա հատուկ ծառայությունների ղեկավարությունը հիանալի տեղեկացված է եղել կատարվողի մասին: Նա նշեց կոնկրետ անուններ. Ստեփան Մելքոնյանը, այն ժամանակվա Ազգային անվտանգության ծառայության (ԱԱԾ) տնօրենի տեղակալը, և գնդապետ Լևոն Շահումյանը, որը ղեկավարում էր ռազմական հակահետախուզության դեպարտամենտը: 

Սակայն, ըստ մեղադրողի տրամաբանության, անգամ իմանալով թշնամական պետության տասնյակ միլիոնավոր դոլարների ներկրման մասին, այս մարդիկ անզոր են գտնվել: Պատճառը պարզ է. Իսագուլյանի պնդմամբ՝ ամբողջ գործընթացը ղեկավարում էր հենց Նիկոլ Փաշինյանը, ում ազդեցությունը կաթվածահար էր անում հատուկ ծառայությունների՝ իրավիճակին միջամտելու ցանկացած փորձ:

Եվ թող պաշտոնյաները անտեսեն այս խոսքերը կամ անվանակոչեն դրանք զառանցանք, դրանք մնում են Հայաստանի նորագույն պատմության ամենածանր ու չլուծված հարցերից մեկը, որը պահանջում է ազնիվ հանրային պատասխան: