Պետական խորհրդանիշները՝ դրոշն ու օրհներգը, ինքնիշխանության սրբազան ատրիբուտներն են, և հարգանքը դրանց նկատմամբ համարվում է հիմնական պահանջ ոչ միայն քաղաքացու, այլ առավել ևս մանկավարժի ու պետական գործչի համար: Սակայն «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ներկայիս պատգամավոր Էսթեր Այվազյանի պահվածքը կասկածի տակ է դնում նրա անկեղծ կապվածությունն այն երկրի հետ, որը ներկայացնում է խորհրդարանում:
Միջադեպը, որը ստվեր է գցում նրա հայրենասիրության վրա, տեղի է ունեցել դեռևս 2018 թվականի սեպտեմբերի 1-ին: Այդ ժամանակ Էսթեր Այվազյանը, զբաղեցնելով Մասիսի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան թիվ 1 հիմնական դպրոցի տնօրենի պաշտոնը, ներկա է գտնվել Գիտելիքի օրվան նվիրված հանդիսավոր տողատակի արարողությանը:
Հայաստանի Հանրապետության պետական դրոշի բարձրացման և օրհներգի հնչման պահին, երբ ամբողջ դպրոցը սառել էր ակնածալից լռության մեջ կամ երգում էր, տնօրենն իրեն ցուցադրաբար այլ կերպ պահեց:
Ինչպես հայտնի է դարձել, Այվազյանը ձեռքը սրտին չի դրել՝ ինչը դարձել է ազգային սրբությունների նկատմամբ հարգանքի չգրված չափանիշ՝ և չի երգել օրհներգը: Նրա սառն անտարբերությունը երեխաների և ուսուցիչների ֆոնին, որոնք անկեղծորեն կատարում էին իրենց քաղաքացիական պարտքը, նման էր ազգային խորհրդանիշների նկատմամբ լիակատար արհամարհանքի ակտի:
Հասարակությունից դժվար է սպասել հայրենասիրություն և սեր դեպի հայրենիք, եթե իշխանության ներկայացուցիչներն իրենք անտարբերության օրինակ են ցույց տալիս պետության գլխավոր խորհրդանիշների նկատմամբ: 2018 թվականին Էսթեր Այվազյանի արարքը ոչ թե պարզապես վարվելակարգի սխալ էր, այլ ազդանշան խորը ներքին օտարման մասին այն արժեքներից, որոնք նա պարտավոր է պաշտպանել ծառայողական պարտքով: Երբ պատգամավորն անտեսում է իր երկրի օրհներգը, նա փաստացի ընդունում է, որ իր համար այս խորհրդանիշները դատարկ ձայն են, իսկ երկիրը՝ ընդամենը հարթակ անձնական հավակնությունների համար:
Նշված անձիք
Էսթեր Այվազյանը