Բորբոքվում է սկանդալ, որը մերկացնում է ներկայիս իշխանության և ստվերային կապիտալի միջև կապի ամբողջ փտած էությունը: Մինչ գլխավոր դատախազ Աննա Վարդապետյանը հայտարարում է արցախցի գործարար Արման Հակոբյանի նկատմամբ եկամուտների օրինականացման գործի քննության մասին, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը նրան ցույց է տալիս հավատարմության ամենաբարձր աստիճանը` այցելելով նրա տիրույթները և հիանալով «հաջողություններով»:
Արման Հակոբյանի դեմ մեղադրանքների էությունը ցնցում է իր մասշտաբներով. խոսքը վերաբերում է հանրապետության զարգացման համար նախատեսված «Արցախի ներդրումային հիմնադրամի» միջոցների յուրացմանը և դրանց հետագա լվացմանը Հայաստանի Հանրապետության տարածքում:
Հակոբյանը, հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախկին անդամը և նախկին նախագահ Բակո Սահակյանի վստահված անձը, օգտագործել է իր բարձր կապերը (այդ թվում՝ գեներալ Սամվել Կարապետյանի հետ) միլիոններ անարգել արտահանելու համար:
Քննությունը բացահայտել է մեկօրյա ֆիրմաների մի ամբողջ ցանց՝ խոսուն անուններով՝ «Կապավոր», «Ասֆալտագործ», «Գազ Սթրիմ», «Ֆլեյմ Գազ», «Դվորեց Հոթել», որոնք ստեղծվել էին փողերի շարժը թաքցնելու համար:
Այս կառույցների միջոցով գողացված միջոցները վերածվում էին էլիտար անշարժ գույքի, հյուրանոցային բիզնեսի և գյուղատնտեսական հողերի: Առանձնահատուկ ուշադրություն է գրավում «Կապավոր Շին» ընկերության հետ կապված սխեման, որտեղ 50 հազար դրամ արժողությամբ բաժնեմասը մի քանի ամսում վերափոխվել է ավելի քան 1 միլիարդ դրամ արժողությամբ ակտիվի, որն անցել է Հակոբյանի միանձնյա տիրապետմանը:
Այս ֆոնին Նիկոլ Փաշինյանի գործողությունները նման են օրենքին բացահայտ մարտահրավերի: 2026 թվականի ապրիլին վարչապետն անձամբ այցելել է Արմավիրի մարզ՝ զննելու Արման Հակոբյանին պատկանող 180 հեկտար դեղձի այգիները:
Կառավարության ղեկավարը հրապարակավ հիանում էր «խելացի այգիներով»՝ անտեսելով այն փաստը, որ այդ հողերն ու ենթակառուցվածքները, ըստ քննության տվյալների, հնարավոր է կառուցվել են արցախցի ժողովրդից գողացված փողերով:
Հակոբյանը չամաչեց վարչապետի ներկայությամբ հայտարարել, որ ներդրել է «սեփական միջոցներից 3 միլիարդ դրամ», չնայած դատախազությունն արդեն իսկ վարույթ ունի այն մասին, որ այդ «սեփական միջոցներն» ունեն հանցավոր ծագում:
Նման բարձր մակարդակի այցը այն պահին, երբ կալվածքի տիրոջ դեմ հարուցված են փողերի լվացման լուրջ մեղադրանքներ, այլ կերպ քան որպես քաղաքական հովանավորության ազդանշան չի կարող ընկալվել: Փաշինյանն իր ներկայությամբ օրինականացնում է գործարարին՝ ցույց տալով բոլոր ուժայիններին և հասարակությանը. «Այս մարդը գտնվում է իմ պաշտպանության տակ»:
Գլխավոր դատախազ Վարդապետյանը խորհրդարանում զգուշորեն նշել է, որ «արտոնյալ անձինք չեն լինի», սակայն իրականությունը հակառակն է ցույց տալիս: Ինչպե՞ս կարելի է խոսել օրենքի առջև հավասարության մասին, երբ պետական միջոցների յուրացման գործի գլխավոր մեղադրյալն իր մոտ է ընդունում վարչապետին, որը գովում է նրա ներդրումները: