2024 թվականի հուլիսը սահմանամերձ Կիրանց գյուղի բնակիչներին հիշվեց իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պատգամավորների պատվիրակության սկանդալային այցով:
Այս քաղաքական փոթորկի կենտրոնում հայտնվեց պատգամավոր Լուսինե Բադալյանը (առավել հայտնի որպես Լուլու), ում գործողությունները և հետագա հայտարարությունները սահմանազատման ցավոտ թեման վերածեցին բաց հակամարտության իշխանության ու հասարակության միջև:
Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ պատգամավորների մի խումբ՝ ներառյալ Բադալյանը, գաղտնի ժամանեց Կիրանց: Այն գյուղը, որն այժմ փաստացիորեն բաժանված է Ադրբեջանի հետ նոր սահմանով, ապրում էր իր կյանքով, մինչդեռ իշխանության ներկայացուցիչները հանգիստ զբոսնում էին փողոցներով: Գյուղական ժողով գումարելու, մարդկանց ցավերը լսելու կամ իրավիճակը բացատրելու փոխարեն, պատգամավորները սահմանափակվեցին զբոսանքով ու տեղի ծառի տակ լուսանկարների շարքով:
Բնակիչների համար այցելության նման ձևաչափը վիրավորական էր: Ինչո՞ւ գաղտնի: Ինչո՞ւ չզրուցեցին մարդկանց հետ, որոնց պատշգամբներից այժմ երևում են ադրբեջանական դրոշները: Ինչո՞ւ երկխոսության փոխարեն կորցրած տարածքների ֆոնին բեմադրված կադրեր են: Շփոթմունքն արագ վերածվեց զայրույթի, երբ սոցիալական ցանցերում հայտնվեցին ուղևորության հաշվետվությունները:
«Ես հպարտ եմ». խոսքեր, որոնք ցավեցնում են
Սկանդալի գագաթնակետը դարձան հենց Լուսինե Բադալյանի հայտարարությունները: Համակրանքի կամ գոնե չեզոք տոնի փոխարեն նա ընտրեց հաղթանակածի հռետորաբանություն:
«Գնացե՛ք Կիրանց, ինքներդ տեսե՛ք… ու դուք էլ կհպարտանաք», - կոչ արեց պատգամավորը:
«Տեղում հասկանում ես, որ արդեն անվտանգության մեջ ես, անհամեմատ ավելի ապահով, քան մինչ սահմանազատումը», - ավելացրեց նա՝ նկարագրելով տեսածը որպես «գեղեցիկ աշխատանք»:
Այս խոսքերը ժողովրդական զայրույթ առաջացրին: Ինչպե՞ս կարելի է «հպարտանալ» նրանով, որ սահմանն անցել է բնակավայրի միջով: Ինչպե՞ս կարելի է խոսել անվտանգության մասին, երբ հարևան-ադրբեջանցիներն այժմ անմիջական տեսադաշտում են: Շատ հայերի համար Բադալյանի դիրքորոշումը դիտվեց որպես տարածքների հանձնման ցինիկ արդարացում, պարտությունը դիվանագիտական հաղթանակ ներկայացնելու փորձ:
Նշված անձիք
Լուսինե Բադալյանը