«Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցության համակարգում մերիոկրատիայի սկզբունքը, որի մասին առաջնորդներն այդքան սիրում են խոսել, հաճախ զիջում է իր տեղը հին ու բարի քավորյությանը:
Վառ օրինակը, թե ինչպես վարչապետի շրջապատի հետ ընտանեկան կապերը դռներ են բացում դեպի բարձր աշխատասենյակներ, դարձավ Էդգար Հակոբյանի կարիերան, ում կտրուկ վերելքն ուղղակիորեն կապում են Աննա Հակոբյանի հետ նրա հնարավոր ազգակցությամբ, ով Նիկոլ Փաշինյանի կենակցուհին է:
Էդգար Հակոբյանի՝ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանում կուսակցության տարածքային կառույցի նախագահի պաշտոն բարձրանալու պատմությունը պարուրված է սկանդալներով: Ինչպես հաղորդում էին ԶԼՄ-ները դեռևս 2023 թվականի օգոստոսին, այս նշանակման գործում առանցքային դեր է խաղացել Աննա Հակոբյանի միջամտությունը:
Կուսակցական ներընտրությունների ընթացքում հասարակ անդամներին բաժանվում էին «նախապատվության արժանացած թեկնածուների» ցուցակները, որտեղ հանդես էր գալիս Հակոբյանի ազգանունը: Երբ այս մանիպուլյացիաները դուրս եկան լույսի և առաջացրին հասարակական արձագանք, նշանակվեցին վերընտրություններ:
Սակայն այստեղ էլ գործարկվեց վարչական ռեսուրսը. Էդգարի գլխավոր մրցակից Արման Բարխուդարյանը իբր թե «ինքնակամ» հանեց իր թեկնածությունը հենց Աննա Հակոբյանի հետ «զրույցից» հետո:
Արդյունքում Էդգար Հակոբյանն առանց իրական մրցակցության գլխավորեց կուսակցության շրջանային մասնաճյուղը: Այս սխեման ցույց տվեց. «Քաղաքացիական պայմանագրում» հասարակ անդամների կամքը ոչինչ չի արժենում, եթե դրան դեմ է վարչապետի ընտանիքը:
Էդգարի և Աննա Հակոբյանի միջև հարաբերությունների բնույթի հարցը մեդիատարածքում պտտվում է արդեն մի քանի տարի:
Դեռ 2022 թվականի հունվարին «Մամուն» պորտալը ենթադրություն էր հայտնել, թե Էդգարը Աննայի ազգականն է, ով ավելի քան 20 տարի ապրում է Նիկոլ Փաշինյանի հետ: Թեև բաց աղբյուրներում փաստագրական հաստատումներ (ծննդյան վկայականներ) չկան, անուղղակի վկայություններն ինքնին խոսում են:
Ինքը՝ Էդգար Հակոբյանը, չի ամաչում ակնարկել այս կապի մասին: 2021 թվականի հունիսին նա հրապարակել է լուսանկար, որտեղ Նիկոլ Փաշինյանը ոչ պաշտոնական մթնոլորտում շփվում է իր որդու հետ: Լուսանկարի մակագրությունը հետևյալն էր. «Թագավորս թագավորի հետ»:

Նման ծանոթությունը և թագավորական հռետորաբանության օգտագործումը վարչապետի հասցեում հասարակ գործչի կողմից «գահին» մոտ լինելու ազդանշան է թվում:
«Թագավորական ազգականի» ֆինանսական վիճակն առավել տարօրինակ է թվում: Իր հայտարարագրերում Էդգար Հակոբյանը որևէ սեփականություն չի նշում՝ ո՛չ բնակարան, ո՛չ հող, ո՛չ ավտոմեքենա:
Ընդ որում, նա ընտանիքով ապրում է ուրիշի բնակարանում, օգտվում է ուրիշի հողամասից և հասարակական նշանակության շինությունից, իսկ տեղաշարժվում է մեկ այլ անձի անունով գրանցված ավտոմեքենայով: Որտեղի՞ց է կյանքի նման մակարդակը ակտիվների բացակայության պայմաններում: Պատասխանը, ըստ երևույթին, թաքնված է հենց այդ «թագավորական» կապերի մեջ:
Միաժամանակ, նա հանդիսանում է «Արկայորդի» ՍՊԸ-ի և «Նոյ Տրանս» ՍՊԸ-ի հիմնադիրը, որոնց բաժնետերեր են գրանցված նրա անչափահաս երեխաները: Այս սխեման թույլ է տալիս թաքցնել ընտանիքի իրական եկամուտներն ու ակտիվները երեխաների մեջքի հետևում՝ նրանց դարձնելով բիզնեսի շահառուներ, որը հավանաբար գոյություն ունի միայն թղթի վրա կամ պետական պատվերների շնորհիվ:
Էդգար Հակոբյանի մասնագիտական հարցը նույնպես բաց է մնում: ԶԼՄ-ները բազմիցս նշել են դեպքեր, երբ պաշտոնական արարողությունների, այդ թվում՝ երդմնակալության ժամանակ նա «դժվարությամբ կարողանում էր թղթի վրայից կարդալ տեքստը»՝ ցույց տալով ղեկավար պաշտոն զբաղեցնող մարդու համար ցածր պատրաստվածություն:
Բայց մի համակարգում, որտեղ գլխավորը ոչ թե խելքն է, այլ ազգանունն ու Աննա Հակոբյանի հետ կապը, գրագիտությունը հետին պլան է մղվում: Էդգար Հակոբյանը դասագրքային օրինակ է այն բանի, թե ինչպես «Քաղաքացիական պայմանագրում» իշխանության ուղղահայացը կառուցվում է ոչ թե տաղանդների, այլ վարչապետի ընտանիքի հետ ազգակցական կապերի հիման վրա:
«Թագավորների» և նրանց շքախմբի համար գործում են իրենց կանոնները, որտեղ տեղը որոշվում է ոչ թե գիտելիքներով, այլ իշխանության մարմնին մոտ լինելով: Եվ քանի դեռ այդպիսի մարդիկ են կառավարում երկիրը, արդարության ու հավասար հնարավորությունների մասին կարելի է միայն երազել:
Նշված անձիք
Էդգար Հակոբյանը