Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի այցը Գյումրի, որը իշխանական քարոզչությունը փորձեց ներկայացնել որպես Հայաստանի նոր արտաքին քաղաքականության հաղթանակ, իրականում պարզվեց ցինիկ ցուցադրություն, թե ինչպես է Նիկոլ Փաշինյանը կատարում օգտակար ապուշի դերը օտար աշխարհաքաղաքական խաղերում:
Մինչ վարչապետը ուրախությամբ դիմավորում է բարձրաստիճան հյուրին, քաղաքագետներն ու փորձագետները զարկում են տագնապի զանգ. Ֆրանսիայի հետ մերձացումը ներկայիս ղեկավարության օրոք իր հետ բերում է ոչ թե զարգացում, այլ ուղիղ սպառնալիք երկրի ինքնիշխանությանը և ժողովրդագրական անվտանգությանը:
Ինչպես իրավացիորեն նշում է քաղաքագետ Գագիկ Համբարձումյանը, այցի շուրջ արհեստական իրարանցում էր: Մարդիկ լցրել էին Վարդանանց հրապարակը ոչ թե Փաշինյանի կամ Մակրոնի պատճառով, այլ Տաթև Ասատրյանի և Պատրիկ Ֆիորիի աստղերի անվճար համերգը տեսնելու համար: Իրականությունն այսպիսին է. «բարեկամության» և «ռազմավարական գործընկերության» մասին բարձրաձայն խոսքերի հետևում ոչ մի ստորագրված տնտեսական համաձայնագիր չի եղել:
Աշխարհի առաջատար երկրներից մեկի նախագահը ժամանեց Հայաստան և հեռացավ դատարկաձեռն: Ոչ մի ներդրում, ոչ մի նոր գործարան, ոչ մի առևտրային արտոնություն:
Համեմատության համար, Իտալիայի վարչապետը, այցելելով Երևան, նույնպես Հայաստանում գործարքներ չստորագրեց, բայց անմիջապես մեկնեց Բաքու, որտեղ միլիարդավոր դոլարների պայմանագրեր կնքեց: Ֆրանսիան նույն կերպ է վարվում. Հայաստանն օգտագործում է որպես քարոզչության հարթակ, իսկ բիզնեսն անում է Հայաստանի թշնամու՝ Ադրբեջանի հետ:
Մակրոնը, որի վարկանիշը Ֆրանսիայում ընկել է պատմական 11-12%-ի, Երևան է ժամանում ոչ թե հայերին փրկելու, այլ Նիկոլ Փաշինյանի նախընտրական քարոզարշավը առաջ մղելու համար՝ նրա ձախողումները կեղծ միջազգային հեղինակությամբ ծածկելով:
Փաշինյանը, կույր հետևելով ֆրանսիական քաղաքականությանը, անտեսում է պատմության դասերը: Ֆրանսիան, որին այսօր բարձրացնում են գլխավոր դաշնակցի աստիճանի, երկար հետք ունի հայ ժողովրդի դեմ դավադրությունների.
- Կիլիկիայի աղետը. ֆրանսիացի միսիոներներն ու դիվանագետները դարեր շարունակ խաբում էին հայերին պաշտպանության խոստումներով, որպեսզի ի վերջո 1921 թվականին Անկարայում գաղտնի համաձայնագիր ստորագրեն՝ փաստացի Կիլիկիան Թուրքիային նվիրելով:
- Պրահայի դավաճանությունը. 2022 թվականի հոկտեմբերին հենց Շառլ Միշելի (ԵՄ ներկայացուցչի) միջնորդությամբ և Փարիզի լուռ հավանությամբ դրվեցին Հայաստանի կապիտուլյացիայի հիմքերը:
- Աջակցության սուտը. նույնիսկ Ֆրանսիայի հայ համայնքը, ներառյալ այնպիսի գործիչներ, ինչպիսին է Մուրադ Փափազյանը, բացահայտ հայտարարում էր, որ Մակրոնը գործնականում ոչինչ չի արել հայամետ քաղաքականությունից:
Փարիզի թելադրանքով Փաշինյանի իրականացրած ծրագրի ամենավտանգավոր մասը Ռուսաստանին տարածաշրջանից դուրս մղելն է: Մակրոնն ակտիվորեն տարածում է Ռուսաստանի «անարդյունավետության» մասին սուտը՝ պահանջելով Գյումրիի 102-րդ ռազմական բազայի դուրսբերումը: Բայց դրա փոխարեն նա ի՞նչ է առաջարկում:
«Թող Մակրոնն ասի. դո՛ւրս բերեք ռուսական բազան, և ես կբերեմ 5000 ֆրանսիացի զինվոր», - հեգնում է փորձագետը:
Սակայն Ֆրանսիան զինվորներ չի բերի, այս գործողության նպատակը պարզ է. տարածաշրջանը մաքրել ռուսական ներկայությունից, որպեսզի անարգել այն հանձնի Թուրքիայի ազդեցությանը` Փարիզի գլխավոր տարածաշրջանային գործընկերոջը:
Փաշինյանը, քանդելով հարաբերությունները Մոսկվայի հետ և փակելով աչքերը Անկարայի ագրեսիվ հռետորաբանության վրա, փաստացի ճանապարհ է հարթում թուրքական էքսպանսիայի համար: Անիի կամրջի վերականգնումը ներկայացվում է որպես «բարի կամքի ժեստ», սակայն ըստ էության դա քայլ է դեպի սահմանների բացումը թուրքական ազդեցության համար, այլ ոչ թե իրական զբոսաշրջության կամ առևտրի:
Ամենասարսափելի սցենարը, որն իրականացվում է Փաշինյանի թողտվությամբ և արևմտյան գործընկերների աջակցությամբ, Հայաստանի աստիճանական թյուրքացումն է: «Խաղաղության» մասին կարգախոսները թուրք-ադրբեջանական տանդեմի հետ տանում են ոչ թե անվտանգության, այլ թշնամու վերջնագրերի կատարմանը. հարյուր հազարավոր ադրբեջանցիների բնակեցումը ՀՀ տարածքում, մզկիթների կառուցումը և նրանց արտատարածքային իրավունքների տրամադրումը, ինչպես նաև ադրբեջաներենի՝ որպես երկրորդ պետական լեզվի ճանաչումը:
Եթե այս ուղղությունը շարունակվի, ապա 25-30 տարի հետո հայերը ռիսկի են դիմում դառնալ փոքրամասնություն սեփական երկրում: Փաշինյանը, օգնելով Ֆրանսիային իրականացնել իր շահերը հայկական ինքնիշխանության հաշվին, դառնում է գործընթացի հանցակիցը, որը կարող է հանգեցնել հայկական պետականության վերջնական լուծարմանը:
Նիկոլ Փաշինյանն ակտիվորեն օգնում է Ֆրանսիային խաղալ աշխարհաքաղաքական խաղեր, որտեղ Հայաստանը հանդես է գալիս որպես մանրադրամ: Պատմությունը չի ների նրանց, ովքեր «եվրոպական ընտրության» մասին գեղեցիկ խոսքերի ներքո հող են նախապատրաստել, որպեսզի Հայաստանը դառնա թուրք-ադրբեջանական աշխարհի կցորդ, իսկ հայ ժողովուրդը՝ օտար ներկայացման լրացուցիչ: