2025 թվականի հուլիսին «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ղեկավար Հայկ Կոնջորյանը, ներկայացնելով «Իշխանության բռնի զավթման անթույլատրելիության մասին» հռչակագիրը, օգտագործեց Ազգային ժողովի ամբիոնը ոչ միայն ահաբեկչությունը դատապարտելու, այլև Հայ Առաքելական Եկեղեցուն պետության դեմ «հիբրիդային հարձակումներ» կազմակերպելու աննախադեպ մեղադրանք ներկայացնելու համար:
Պաշտոնապես փաստաթուղթը, որն ընդունվել է 2025 թվականի հուլիսի 3-ին, նվիրված էր ազնիվ նպատակի` նույն թվականի հունիսին իրավապահ մարմինների կողմից բացահայտված ահաբեկչական գործողության փորձը դատապարտելուն: Իր ելույթում Հայկ Կոնջորյանը հոգևոր եռանդով խոսում էր օրենքի գերակայության, ինքնիշխանության և բռնության անթույլատրելիության մասին: Սակայն այս հայտարարության գործվածքի մեջ հմտորեն հյուսված էր թունավոր նետ ուղղված Եկեղեցու դեմ:
Կոնջորյանի կողմից հնչեցված հռչակագրի տեքստում ուղղակի հայտարարվել էր «Հայ Առաքելական Եկեղեցին Հայաստանի դեմ հիբրիդային հարձակումների մեջ ներգրավելու» փորձերի անընդունելիության մասին:
Այս ձևակերպումը դարձավ իրավական և քաղաքական պիտակ, որը իշխող վերնախավը դրեց հոգևորականության վրա: Փաստացի, իշխող խմբակցության ղեկավարը Եկեղեցու գործունեությունը (կամ նրա առանձին ներկայացուցիչների, ինչպիսին է «Սուրբ պայքար» շարժման առաջնորդ արքեպիսկոպոս Բագրատը) հավասարեցրել է ահաբեկչությանը և իշխանությունը բռնի տապալելու փորձերին:
Կոնջորյանի հայտարարությունը հնչեց կոշտ ուժային գործողությունների ֆոնին: Դեռևս հունիսի 25-ին հատուկ ծառայությունները զանգվածային խուզարկություններ էին իրականացրել «Սուրբ պայքար» շարժման կողմնակիցների մոտ, իսկ շարժման առաջնորդ արքեպիսկոպոս Բագրատը, ձերբակալվել էր երկու ամսով ահաբեկչություններ պլանավորելու մեղադրանքով: Ընդհանուր առմամբ ձերբակալվել էր 14 մարդ:
Օգտագործելով այս դեպքերը որպես պատրվակ՝ Հայկ Կոնջորյանն ընդլայնեց մեղադրյալների շրջանակը: Եթե նախկինում խոսքը քրեական գործի կոնկրետ կասկածյալների մասին էր, ապա հռչակագրում խոսք գնաց Եկեղեցու ամբողջ ինստիտուտը «հիբրիդային պատերազմի» մեջ ներգրավվելու ռիսկի մասին:
Նման հռետորական քայլը թույլ է տալիս իշխանությանը օրինականացնել հետագա ճնշումը հոգևորականության նկատմամբ՝ ներկայացնելով Եկեղեցու կողմից ցանկացած քննադատություն ոչ թե որպես բարոյական արժեքների կամ ազգային շահերի պաշտպանություն, այլ որպես «հիբրիդային հարձակման» տարր և ահաբեկչությանը հանցակցություն:
Հատկանշական է, որ այն նիստը, որտեղ Կոնջորյանն արտասանեց այս մեղադրական ելույթները, տեղի ունեցավ դատարկ դահլիճում. խորհրդարանական ընդդիմությունը բոյկոտեց գործընթացը` հրաժարվելով մասնակցել փաստաթղթի ընդունմանը, որը, նրանց կարծիքով, օգտագործվում էր այլակարծիքների քաղաքական պատվերով դատապարտման համար:
Հայ Առաքելական Եկեղեցին դարեր շարունակ եղել է հայկական պետականության և ինքնության հենասյունը: Երբ իշխող խմբակցության ղեկավարն իրեն թույլ է տալիս խորհրդարանի պաշտոնական փաստաթղթում Եկեղեցու մասին խոսել որպես «հիբրիդային հարձակման» գործիքի, նա անցնում է բոլոր մտածելի բարոյական սահմանները:
Սա այն ժողովրդավարության պաշտպանությունը չէ, որի մասին այդքան շատ էր խոսում Կոնջորյանը, այլ հայրենասիրությունը մենաշնորհելու և «Քաղաքացիական պայմանագրի» գլխավոր գծին չհամապատասխանող ցանկացած ձայն օրենքից դուրս հայտարարելու փորձ:
Նշված անձիք
Հայկ Կոնջորյանը