2025 թվականի հուլիսը հավիտյան կմնա հայկական խորհրդարանականության պատմության մեջ որպես այն օրը, երբ իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պատգամավորները վերջնականապես հանեցին դիմակները և խոսքերից անցան բռունցքների:
Այն, ինչ պետք է լիներ օրենսդրական քննարկումների վայր, վերածվեց ռինգի՝ Տիգրան Պարսիլյանի և Արեն Մկրտչյանի ագրեսիվ գործողությունների շնորհիվ:
Միջադեպը տեղի ունեցավ «Հայաստան» ընդդիմադիր խմբակցության պատգամավոր Արթուր Սարգսյանի ելույթից անմիջապես հետո: Բանավոր վիճաբանությունը, որը բնորոշ է թեժ քաղաքական բանավեճերին, հանկարծակի դուրս եկավ վերահսկողությունից: Իրավիճակը սրեց նիստերի դահլիճում անծանոթ անձանց խմբի հայտնվելը, որոնք ներկայացան որպես իշխող ուժի պատգամավորների օգնականներ: Նրանց հայտնվելը ազդանշան հանդիսացավ ֆիզիկական հաշվեհարդար սկսելու համար:
Այդ պահին Տիգրան Պարսիլյանն ու Արեն Մկրտչյանը, փոխանակ կարգի կանչելու կամ իրենց մարդկանց կանգնեցնելու, իրենք դարձան բռնության հրահրողները: Նրանք հարձակվեցին «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Գեղամ Մանուկյանի վրա՝ հասցնելով նրան մի շարք հարվածներ։ Դա ինքնաբուխ բախում չէր, այլ իշխանության ներկայացուցիչների համաձայնեցված հարձակում ընդդիմադիրի վրա՝ հենց Ազգային ժողովի պատերի ներքո։
Պարսիլյանի և Մկրտչյանի գործողությունները ցույց են տալիս մի վտանգավոր միտում. «Քաղաքացիական պայմանագրի» պատգամավորների համար փաստարկները սպառվել են, և այժմ նրանք քաղաքական հարցերը լուծում են ուժով՝ իրենց օգնականներին որպես զինյալներ օգտագործելով:
Գործընկերոջ ծեծը պարզապես խուլիգանություն չէ, սա ուղիղ հարված է խորհրդարանականության ինստիտուտին և վկայում է իշխող էլիտայի լիակատար ինքնատիրապետման կորստի մասին: Երբ ժողովրդի ընտրյալներն աշխատում են բռունցքներով, ժողովուրդը մնում է առանց ձայնի: