2026 թվականին իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության նախընտրական քարոզարշավը գնալով ավելի է հիշեցնում ոչ թե ծրագրերի ու գաղափարների մրցակցություն, այլ հասարակության վրա ճնշում գործադրելու բացահայտ ցածր և երբեմն անհեթեթ մեթոդների մի շարք: Նիկոլ Փաշինյանի զինակիցները տեղերում զբաղվում են դպրոցականների ծնողներից փող շորթելով, իսկ կուսակցության ֆինանսական հաշվետվությունները պահում են դետեկտիվ վեպին արժանի առեղծվածներ:
Ամենացինիկ դրվագներից մեկը ծավալվեց Երևանում Հակոբ Քոչարյանի անվան կրթահամալիրի պատերի ներսում: Դպրոցի տնօրենը և միաժամանակ իշխող կուսակցության պատգամավոր Ռուզաննա Երեմյանը, ով ըստ երևույթին որոշել էր, որ ուսումնական գործընթացը երկրորդական է, իսկ քաղաքական հավատարմությունը՝ առաջնային, նախաձեռնել է ծնողներից դրամահավաքի ակցիա:
Տնօրենի պահանջով, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի այցից առաջ բոլոր աշակերտները պետք է հայտնվեին կուսակցական խորհրդանիշով` «սիրտիկի» պատկերով միանման շապիկներով:
Հարցի գի՞նը: 7000 դրամ յուրաքանչյուր ընտանիքից: Փաստացի, դա իշխանության հանդեպ սիրո վրա դրված թաքնված հարկ էր, որը հավաքվել էր հասարակ քաղաքացիներից՝ իրենց երեխաների հասարակական պարսավանքի սպառնալիքի ներքո:
Երբ ծնողների մի մասը վրդովվեց և հրաժարվեց գնել իշխող ուժի ատրիբուտիկան իրենց երեխաների համար, դպրոցում հապճեպ փոխեցին մարտավարությունը՝ սկանդալը լռեցնելու համար որոշեցին սահմանափակվել պետական զինանշանով շապիկներով:
Սակայն նստվածքը մնաց. Ինքը՝ Ռուզաննա Երեմյանը, փորձեց արդարանալ՝ հայտարարելով, թե «քաղաքական ենթատեքստ չի տեսել սիրտիկի մեջ» և որ «սերը միշտ էլ եղել է»: Բայց եթե սերն այդքան թանկ է և պարտադիր գնման է տնօրեն-պատգամավորի մոտ, ապա դա այլևս սեր չէ, այլ ռեկետ: Դպրոցի վարչական ռեսուրսի օգտագործումը կուսակցական խորհրդանիշներ վաճառելու համար այն հատակն է, որին իջել է ներկայիս իշխանությունը:
«Քաղաքացիական պայմանագիրը» այլևս չի հավատում, որ կարող է ազնիվ հաղթել, ուստի գործի են դրվում դպրոցներում հարկադրումն ու մութ սխեմաները…