«Քաղաքացիական պայմանագրի» ընտանեկան կապալը

Մինչ հասարակ հայերը տան համար հողի մի կտորի երազանք ունեն, «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող խմբակցության պատգամավորներն ու նրանց մերձավոր ազգականները զբաղվում են հողային լայնածավալ սխեմաներով՝ պետական բյուջեի հաշվին խնայելով միլիոնավոր դոլարներ:

Նման «ընտանեկան բիզնեսի» վառ օրինակ դարձավ Ցախկաձորի առողջարանային գոտում էլիտար հողատարածքի գնման պատմությունը, որտեղ շահագրգռված են պատգամավորներ Վաղարշակ Հակոբյանի և Խաչատուր Սուքիասյանի անունները:

Դարի գնում. հողը՝ ջարդոնի գնով

Պատմությունը սկսվեց 2023 թվականի հունիսին, երբ «Սատուրնավան» ընկերությունը Ցախկաձոր մուտքի մոտ ձեռք բերեց գրեթե 4 հեկտար տարածքով հսկայական հողատարածք: Թվում էր, թե սովորական գործարք է, եթե թվերին չնայես: Հողատարածքը վաճառվել էր կադաստրային արժեքով՝ 413 միլիոն դրամով (մոտ 1 միլիոն դոլար): Սակայն այս հողի շուկայական գինը զբոսաշրջային քաղաքում կազմում է մոտ 97 դոլար մեկ քառակուսի մետրի համար, ինչը ամբողջ տարածքի հաշվարկով կազմում է մոտ 3,8 միլիոն դոլար:

Պարզ թվաբանությունը ցույց է տալիս «հաջողության» մասշտաբները. իշխանության հետ կապված ընկերությունը գնել է հողը իրական արժեքից 2,7 միլիոն դոլարով ավելի էժան:

Փաստացի, Ցախկաձորի համայնքը, հետևաբար նաև հասարակ բնակիչները, կորցրել են այդ գումարը այն պատճառով, որ վաճառքը տեղի չի ունեցել շուկայական գնով, այլ նվազագույն հնարավոր կադաստրային արժեքով: Քաղաքի քաղաքապետ Նարեկ Հարությունյանը, ով նույնպես «Քաղաքացիական պայմանագրի» ներկայացուցիչ է, հանգիստ հաստատել է, որ օրենքը թույլ էր տալիս հողը վաճառել ավելի թանկ, բայց նրանք դա չեն արել:

Ո՞վ է կանգնած գործարքի հետևում. պատգամավորի հայրը և օլիգարխի եղբորորդին

Ամենահետաքրքիրը գնորդ-ընկերության հիմնադիրների կազմն է: Սկզբնապես «Սատուրնավան» ՍՊԸ-ն հավասար բաժնեմասերով (50/50) պատկանում էր երկու անձանց.

Սոս Հակոբյանին՝ գործող պատգամավոր Վաղարշակ Հակոբյանի հորը:

Արիկ Սուքիասյանին՝ նույն խմբակցության հայտնի պատգամավոր-օլիգարխ Խաչատուր Սուքիասյանի եղբորորդուն:

Հողը գնելուց հետո սկսվեց բաժնեմասերի փոխանցման իսկական կարուսելը, որը նպատակ ուներ խառնել հետքերը: Սուքիասյանի բաժինը արագ անցավ այլ անձանց, որոնք կապված են Սուքիասյանների ընտանիքի մեդիա-կայսրության հետ, ապա՝ ընկերության տնօրեն Ռաֆայել Բագրատունուն: Սակայն առանցքային անձը մնացել է անփոփոխ՝ Սոս Հակոբյանը՝ պատգամավոր Վաղարշակ Հակոբյանի հայրը, ով մինչ օրս տիրապետում է ընկերության կեսին:

Ավելին, ձեռք բերված հողատարածքը անմիջապես գրավադրվել է «Հայէկոնոմբանկ»-ում, որը պատկանում է նույն Խաչատուր Սուքիասյանի ընտանիքին:

Ստացվում է իրենց մարդկանց փակ շրջան. էժան վաճառեցին, գնեցին ազգականները, գրավը ձևակերպեցին իրենց բանկում:

Ապագայի ծրագրերը. 12 հարկ շահույթ

Այժմ այս հողատարածքում, որը ձեռք է բերվել մի քանի միլիոնի զեղչով, նախատեսվում է կառուցել էլիտար բնակելի համալիր՝ 12 իննահարկ մասնաշենքերից բաղկացած՝ ստորգետնյա ավտոկայանատեղիներով: Նախագծային աշխատանքների թույլտվությունն արդեն տրվել է կուսակից քաղաքապետի կողմից: Այս համալիրում բնակարանների վաճառքից ստացվող շահույթը հաշվարկվելու է միլիոններով, և այս ամբողջ գերշահույթը հնարավոր դարձավ հենց այն պատճառով, որ հողը ձեռք է բերվել գրեթե անվճար:

Ակնհայտի ժխտում. «Ես այստեղ ոչինչ կապ չունեմ»

Երբ լրագրողները փորձեցին մեկնաբանություններ ստանալ սխեմայի մասնակիցներից, արձագանքը կանխատեսելի էր: Պատգամավոր Վաղարշակ Հակոբյանը հայտարարեց, որ «տեղեկություն չունի» այն գործարքի մասին, որին մասնակցում է իր սեփական հայրը, և ընդգծեց, որ ինքը բիզնեսով չի զբաղվում: Ասենք՝ հայրն առանձին մարդ է, իսկ որդին պարզապես պատգամավոր:

Հաջորդ քայլին Խաչատուր Սուքիասյանը մեղադրեց մամուլին սադրանքների և զրպարտության մեջ՝ կտրականապես մերժելով որևէ կապ այն ընկերության հետ, որտեղ ի սկզբանե նստած էր իր եղբորորդին և որը վարկավորվում էր իր բանկում: «Սատուրնավան» ՍՊԸ-ի տնօրենը նույնպես հայտարարեց, որ իրենք համաձայն չեն շուկայական արժեքի գնահատման հետ և որևէ արտոնություն չեն ստացել:

Այս պատմությունը «Քաղաքացիական պայմանագրի» իշխանությունում շահերի բախման և անթափանցիկության դասագրքային օրինակ է: Երբ մի պատգամավորի հայրն ու մեկ այլ պատգամավորի ազգականը միավորվում են համայնքային հողը շուկայական արժեքից երեք անգամ էժան գնելու, ապա դրա վրա բիզնես կառուցելու համար՝ օգտագործելով սեփական բանկը գրավի համար, դա դժվար թե կարելի է պատահականություն անվանել:

Պատգամավորների ժխտումները ողջամտության ծաղրի տեսք ունեն. ինչպե՞ս կարելի է տեղեկացված լինել բոլոր պետական գործերի մասին, բայց չիմանալ սեփական հոր բազմամիլիոնանոց գործարքի մասին:

Մինչ ժողովուրդը հարկեր է վճարում, իշխող կուսակցության էլիտան հարստանում է հողի կադաստրային և իրական արժեքի տարբերության հաշվին՝ պետական ռեսուրսները վերածելով ընտանեկան կապիտալի: