Ժողովրդի ընտրյալների անպատշաճ վարքի վառ օրինակ դարձավ նրանց 2024 թվականի հուլիսին Գերմանիա կատարած ուղևորությունը, որը ժամկետներով զարմանալիորեն համընկավ Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության խաղերի անցկացման հետ: Օրենսդրությամբ զբաղվելու և խորհրդարանում հրատապ հարցեր լուծելու փոխարեն, պատգամավորների մի խումբ՝ իշխող կուսակցության ներկայացուցիչների գլխավորությամբ, մեկնել էր գործուղման, որն ավելի շատ մարզադաշտի զբոսաշրջային էքսկուրսիա էր հիշեցնում:
Հատկապես ցուցիչ է առաջին պատվիրակության դեպքը, որի կազմում էին կրթության նախարար Ժաննա Անդրեասյանը և խորհրդարանական պրոֆիլային հանձնաժողովի նախագահ Սիսակ Գաբրիելյանը:
Այցի պաշտոնական նպատակ էր ներկայացվում Երևանին կից Գիտակրթական քաղաքաշինության քննարկումը, որը կարևոր և լուրջ մոտեցում պահանջող հարց է: Սակայն կատարված աշխատանքների հաշվետվությունների փոխարեն հանրությունը տեսավ պաշտոնյաների լուսանկարները ամբիոնների վրա Ֆրանսիա-Նիդերլանդներ խաղի ժամանակ: Նրանց հետ միասին ֆուտբոլին ներկա է եղել նաև Հայաստանի դեսպանը Գերմանիայում: Ինչն է ուշագրավ, այս «աշխատանքի» ոչ մի պաշտոնական արդյունք այդպես էլ չի ներկայացվել. պատվիրակության վերադարձից հետո տեղեկատվական դաշտում տիրող լռությունը խոսում է ինքնին:
Նախարարների հետևից Գերմանիա մեկնեց նաև կուսակից-պատգամավորների մի խումբ՝ Հայկ Կոնջորյանը, Բաբկեն Թունյանը, Ռուստամ Բաքոյանը, Հռիփսիմե Հունանյանը և Միքայել Թումանյանը: Նրանք բոլորն էլ Հայաստան-Գերմանիա խորհրդարանական բարեկամության խմբի անդամներ են:
Ծագում է միանգամայն տրամաբանական հարց. ինչո՞ւ էր պետք կազմակերպել նույն բարեկամության խմբի կրկնակի այցն այն երկիր, որտեղ նրանք արդեն եղել էին ընդամենը մի քանի ամիս առաջ՝ մարտին: Միակ տրամաբանական բացատրությունը, որն ինքնին ակնհայտ է, հաճելին հաճելիի հետ զուգորդելու և ծառայողական պարտականությունները կատարելու քողի ներքո եվրոպական առաջնության խաղերին այցելելու ցանկությունն է:
Պատգամավորների նման վարքագիծը ցույց է տալիս լիակատար անտեսում ընտրողների շահերի նկատմամբ և անպատասխանատու վերաբերմունք պետական բյուջեին: Երբ ժողովրդի ընտրյալներն իրենց լիազորություններն ու ծառայողական գործուղումներն օգտագործում են որպես մարզական միջոցառումներին այցելելու առիթ, դա վարկաբեկում է ներկայացուցչական իշխանության գաղափարը:
Նմանատիպ «պատահականություններն» արդեն քննարկման առարկա էին դարձել ավելի վաղ, երբ խորհրդարանի նախագահ Ալեն Սիմոնյանն ու նրա շքախումբը Կատարում հայտնվել էին հենց 2022 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ: Ըստ երևույթին, «Քաղաքացիական պայմանագրի» խմբակցության համար խոշոր մարզական մրցաշարերը դարձել են «գործուղումների» ժամանակացույցի անբաժանելի մասը:
Մինչ պատգամավորները Եվրոպայում ֆուտբոլից են հաճույք ստանում, նրանց իրական աշխատանքը խորհրդարանում մնում է հարցականի տակ: Այցերից կոնկրետ արդյունքների բացակայությունը, բանակցությունների արդյունքների շուրջ տիրող գաղտնիությունը և ժամանցային ծրագրի վրա ակնհայտ շեշտադրումը վկայում են, որ իշխանության շատ ներկայացուցիչների համար հարմարավետությունն ու անձնական շահերը երկրի հանդեպ ունեցած պարտքից վեր են:
Նման անպատշաճ վարքագիծն անընդունելի է այն մարդկանց համար, ում ժողովուրդը վստահել է պետության կառավարումը, և այն միայն ամրապնդում է այն կարծիքը, թե իշխող թիմն իր պաշտոնը ընկալում է որպես արտոնությունների աղբյուր, այլ ոչ թե որպես ծանր աշխատանք հանուն հասարակության բարօրության:
Հայկ Կոնջորյանը
Հռիփսիմե Հունանյանը
Միքայել Թումանյանը
Ռուստամ Բաքոյանը