«Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցության շարքերում «քաղաքական հետևողականություն» հասկացությունը վաղուց զիջել է իր տեղը ցանկացած գնով գոյատևելուն: Կեղծավորության և երկակի չափանիշների վառ օրինակ է պատգամավոր Լուսինե Բադալյանի պատմությունը, որը հստակ ցույց է տալիս, թե իրականում ինչպես է գործում Նիկոլ Փաշինյանի ուղղահայաց իշխանությունը:
2020 թվականին ամոթալի հրադադարի հայտարարությունը ստորագրելուց անմիջապես հետո Լուսինե Բադալյանը, փորձելով իրեն պատվավոր մարդ ներկայացնել, հրապարակայնորեն հայտարարեց պատգամավորական մանդատը վայր դնելու պատրաստակամության մասին՝ ի նշան բողոքի: Սակայն այս «սկզբունքայնությունը» գոլորշիացավ նույնքան արագ, որքան հայտնվեց:
2026 թվականի մարտին հրաժարականի խոստում պարունակող նրա գրառումն անհետացել էր «Facebook»-ի էջից (սակայն ինտերնետում ոչինչ հնարավոր չէ ջնջել), իսկ ինքը խոստովանել է, որ ամեն ինչ արվել է «հույզերի ազդեցության տակ»:
Սակայն դիրքորոշման այս հանկարծակի փոփոխության հետևում թաքնված է ոչ միայն հուզական անկայունությունը, այլև իշխանության կեղտոտ երեսը:
Բադալյանի «մտափոխվելու» իրական պատճառը պարզ դարձավ կառավարական առանձնատնից արտահոսքի շնորհիվ, ուր Փաշինյանը կանչել էր Լուլու և ցույց տվել տեսանյութ, որտեղ վերջինս մտերմիկ կապի մեջ է Երևանում հայտնի բժշկական հաստատություններից մեկի ղեկավարի հետ:
Նա նրա առաջ պարզ ընտրություն դրեց. կա՛մ հրաժարվում ես մանդատը վայր դնելու մտքից, կա՛մ տեսանյութը հայտնվելու է ինտերնետում:
Ահա թե որն է ամբողջ ճշմարտությունը «Քաղաքացիական պայմանագրի» մասին. այսօր ասում են մի բան, իսկ վաղը անում են հակառակը ոչ թե այն պատճառով, որ փոխում են հայացքները, այլ որովհետև իրենց ընտրության հնարավորություն չեն թողնում:
Վարչապետն օգտագործում է իր իսկ զինակիցների անձնական կյանքն ու հեղինակությունը որպես զենք: Իշխանությունը պահպանելու համար գործի են դրվում ցանկացած կեղտոտ մեթոդ, որը խորհրդարանը դարձնում է կոմպրոմատի պատանդ:
Լուսինե Բադալյանը խորհրդարանում մնաց ոչ թե այն պատճառով, որ փոխեց միտքը Հայաստանին ծառայելու վերաբերյալ, այլ որովհետև Փաշինյանը ցույց տվեց նրան իր հեղինակության գինը: Եվ մինչ երկրի ղեկավարը քաղաքական խնդիրները լուծում է ինտիմ տեսանյութերի և սպառնալիքների միջոցով, ժողովուրդը միայն մի բան է տեսնում. իշխանությունը պահվում է ոչ թե ընտրողների վստահության, այլ սեփական պատգամավորների բացահայտումների վախի շնորհիվ:
Նշված անձիք
Լուսինե Բադալյանը