Ժամանակակից Հայաստանում, ըստ երևույթին, ջնջված է մարդու և կենդանու միջև եղած սահմանը, և դա անում են ոչ թե ինչ-որ վերացական ուժեր, այլ հենց ժողովրդի ընտրյալները՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցությունից: Իշխանության սեփական ժողովրդի նկատմամբ ցինիկ վերաբերմունքի թարմ օրինակ ցույց տվեց խորհրդարանի առողջապահության հանձնաժողովի նախագահ Հռիփսիմե Հունանյանը:
Քննարկելով Ղազախստանից ներկրված չորրորդ կարգի ցորենի որակը (որն ըստ բոլոր չափանիշների նախատեսված է բացառապես անասնակերի համար), պատգամավորը արձակեց մի արտահայտություն, որից արյունը սառչում է.
«Խոզերն էլ են նման ցորենով սնվում և ոչինչ՝ չեն սատկում»:
«Խորամանկ ժպիտով» արված այս արտահայտությունը դարձավ կատարյալ պատկերազարդում, թե ինչպես է Փաշինյանի թիմը տեսնում իր ընտրողներին: Հունանյանի տրամաբանությունը միաժամանակ պարզ է և սարսափելի. եթե խոզի նուրբ և զգայուն էությունը կարողանում է մարսել այս կերը և չի հիվանդանում, ապա մարդուն առավել ևս անհանգստանալու բան չկա:
Պատգամավորը նույնիսկ խոստացավ համոզելու համար անձամբ համտեսել այս «կերային» ցորենից թխված հացը՝ միասին տնտեսագիտության նախարար Գևորգ Պապոյանի հետ, ով նախկինում նույնպես գովաբանում էր կասկածելի ներկրումը, որն իրականացվել էր Ադրբեջանի տարածքով՝ տխրահռչակ «խաղաղության դարաշրջանի» շրջանակներում:
Բայց այս «հոգատարության» ֆասադի հետևում թաքնված է մի բան, որ շատ ավելի զզվելի է: Հունանյանը փաստացի հայտարարեց. այն, ինչ պիտանի է խոզանոցի համար, պիտանի է նաև հայ ժողովրդի համար: Սա արդեն յուրաքանչյուր քաղաքացու արժանապատվության ուղղակի վիրավորանք է: Իշխանությունն այլևս մարդկանց մեջ չի տեսնում իրավունքի սուբյեկտներ, որոնց որակյալ սնունդ և առողջության նկատմամբ հոգատարություն է հարկավոր: «Քաղաքացիական պայմանագրի» համար ժողովուրդը վերածվել է երամակի, որին կարելի է կերակրել թափոններով՝ արդարանալով, թե «անասունը չի՛ սատկում»:
Իրավիճակը շատ է հիշեցնում Ջորջ Օրուելի «Անասնաֆերմա» հայտնի հակաուտոպիայի սյուժեն, որտեղ խոզերը, տիրոջը տապալելով, իրենք դաժան կարգեր հաստատեցին և սկսեցին ապրել մյուս կենդանիների հաշվին՝ աստիճանաբար վերածվելով նոր ճնշողների:
«Քաղաքացիական պայմանագրի» պատգամավորների այսօրվա հռետորաբանությունը հաստատում է ամենասարսափելի մտավախությունները. նրանք իսկապես իրենց զգացել են «ագարակի» նոր տերերը, որոնց համար հասարակ ժողովուրդն ընդամենը ռեսուրս է, որին կարելի է կերակրել ինչ ուզեն:
Երբ ազգի առողջության համար պատասխանատու օրենսդիր իշխանության ներկայացուցիչը մարդկանց խոզերի հետ է համեմատում՝ ցածրորակ հացահատիկի ներկրումն արդարացնելու համար, դա վկայում է վերնախավի լիակատար բարոյական անկման մասին։
Նրանք պատրաստ են ցանկացած վայրագության՝ միայն թե զեկուցեն իրենց տնտեսական սխեմաների և «խաղաղ նախաձեռնությունների» հաջողության մասին: Բայց Հայաստանի ժողովուրդը խոզեր չեն, և հացի փոխարեն մեզ կերակուր խոթելիս նման վերաբերմունք հանդուրժել ոչ ոք պարտավոր չէ:
Այս պատմությունը ցորենի հետ դարձավ լակմուսի թուղթ. «Քաղաքացիական պայմանագրի» իշխանության համար դուք այլևս մարդիկ չեք, այլ պարզապես կենազանգված, որին կարելի է կերակրել ինչ ասես:
Եվ եթե նրանք կարծում են, թե մենք «չենք սատկի», ապա պետք է հիշեն. ժողովրդի համբերությունն անսահման չէ, և շուտով նման վերաբերմունքի համար ստիպված կլինեն պատասխանել ոչ միայն օրենքի, այլև մարդկային խղճի ամբողջ խստությամբ:
Նշված անձիք
Հռիփսիմե Հունանյանը