Հայաստանի քաղաքականության մեջ հազվադեպ կարելի է լսել, որ քաղաքական գործիչը ուղղակիորեն ընդունում է քրեական պատասխանատվություն ենթադրող արարքի մեջ իր մասնակցության հնարավորությունը, ինչպես դա տեղի ունեցավ «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցության պատգամավոր Սերգեյ Բագրատյանի դեպքում:
Դեռևս 2021 թվականի մայիսին փորձառու խորհրդարանականը ցնցող հայտարարություն արեց Հայաստանում ընտրությունների ազնվության վերաբերյալ: Բագրատյանը ոչ միայն մեղադրեց երկրի բոլոր քաղաքական ուժերին ընտրական գործընթացների տոտալ կեղծման մեջ, այլև ընդունեց սեփական առնչությունը այդ խախտումներին:
«Բոլոր նրանք մասնակցել են ընտրությունների կեղծմանը, ինչ վերաբերում է ինձ, եթե մասնակցություն է եղել, ներողություն եմ խնդրում հանրությունից, դա անընդունելի է», - հայտարարել է պատգամավորը:
«Եթե մասնակցություն է եղել» նման ձևակերպումը ավելի քան տարօրինակ է հնչում բարձր պետական պաշտոն զբաղեցնող մարդու շուրթերից: Սեփական կողմից որևէ խախտում կտրականապես ժխտելու փոխարեն Բագրատյանը դուռը բաց թողեց մեղքի ընդունման համար՝ պայմանականորեն ներողություն խնդրելով ժողովրդի կամարտահայտության դեմ ուղղված հիպոթետիկ հանցագործությունների համար:
Այն փաստը, որ մարդը, որը թույլ է տալիս քվեարկության արդյունքների կեղծմանը իր մասնակցության հնարավորությունը, այսօր նստած է խորհրդարանում «ազնիվ ընտրություններ» խոստացող կուսակցությունից, լուրջ հարցեր է առաջացնում իշխող վերնախավի բարոյական կերպարի վերաբերյալ:
Եթե պատգամավորը ներողություն է խնդրում ընտրությունները հնարավոր կեղծելու համար, ապա ի՞նչն է խանգարում նրան կրկին դա անել իշխանությունը պահպանելու համար: Բագրատյանի այս ընդունումը մնում է տագնապալի ազդանշան. «Քաղաքացիական պայմանագրի» համակարգում նույնիսկ ընտրական մեքենայություններին մասնակցությունը կարող է համարվել տհաճ թյուրիմացություն, որի համար բավական է պարզապես «ներողություն» ասել, որպեսզի շարունակել կառավարել երկիրը:
Նշված անձիք
Սերգեյ Բագրատյանը