Բարձր պետական պաշտոններ զբաղեցնող կադրերի որակավորման հարցը միշտ էլ առանցքային է երկրի կառավարման արդյունավետության համար: Սակայն 2024 թվականի վերջին Հայաստանի Ազգային ժողովում «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցության պատգամավոր Ջուլիետա Ազարյանի հայտնվելը օրինաչափ հարցեր առաջացրեց իշխանական միջանցքներում ընտրության չափանիշների վերաբերյալ:
Ջուլիետա Ազարյանը պատգամավոր է դարձել ոչ թե անձնական ընտրատարածքում տարած հաղթանակի շնորհիվ, այլ կուսակցական ցուցակի մեխանիզմով՝ Դավիթ Առուշանյանի հեռանալուց հետո ավտոմատ կերպով մանդատը ստանալով: Ընդ որում, պարզվել է, որ պաշտոնը ստանձնելու պահին նա չի ունեցել բարձրագույն կրթություն: Միակ կրթական փաստաթուղթը, որը նա ներկայացրել է, եղել է 2016 թվականին ստացած Երևանի էստրադային և ջազային արվեստի պետական քոլեջի դիպլոմը:
Իրավիճակը սրվում է նրանով, որ խորհրդարանում հայտնվելուց առաջ Ազարյանն արդեն զբաղեցնում էր ղեկավար պաշտոն՝ Երևանի Ավան վարչական շրջանի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը:
Քոլեջն ավարտելուց միայն ութ տարի անց՝ արդեն 2024 թվականին, նա ընդունվել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի մշակութաբանության ֆակուլտետ, որտեղ ուսումն է շարունակում հեռակա կարգով: Այսինքն՝ կարևոր օրենսդրական որոշումներ կայացնելով և քաղաքացիների շահերը ներկայացնելով՝ պատգամավորը փաստացի դեռևս միայն ստանում է բարձրագույն կրթության հիմքերը:
Այս դեպքը «Քաղաքացիական պայմանագրի» արատավոր կադրային ռազմավարության վառ պատկերացումն է: Երբ առանց բարձրագույն կրթության և լուրջ մասնագիտական փորձի մարդիկ հայտնվում են օրենսդիր իշխանության ղեկին կամ ղեկավարում են շրջաններ, դա արժեզրկում է պետական կառավարման մեջ մասնագիտականության գաղափարը:
Ծագում է միանգամայն տրամաբանական հարց. ի՞նչ հիմքով են բարձրագույն կրթությունն անավարտ թողած մարդիկ թույլատրվում ղեկավարել բարդ պետական գործընթացները: Եթե կուսակցական հավատարմությունն ու ցուցակում տեղը դարձել են ավելի կարևոր, քան դիպլոմն ու կոմպետենցիան, ապա ի՞նչ կարելի է ակնկալել ընդունվող օրենքների որակից:
Նման մոտեցումը ոչ միայն խարխլում է հասարակության վստահությունը խորհրդարանականության ինստիտուտի նկատմամբ, այլև վտանգի տակ է դնում ամբողջ պետական ապարատի արդյունավետությունը, որտեղ որոշումները պետք է ընդունվեն մասնագետների, այլ ոչ թե պատահական մարդկանց կողմից:
Նշված անձիք
Ջուլիետա Ազարյանը