Քաղաքական կեղծավորության վառ օրինակը, երբ բարձրաձայն հայտարարում են օրենքի գերակայության մասին, ապա անում են ինչ ուզում, դարձավ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պատգամավոր Էմմա Պալյանի ընտանիքի շուրջ ծագած սկանդալը:
2025 թվականի օգոստոսին Պարույր Սևակի փողոցի 13 շենքի բնակիչները բախվեցին հանրային տարածքի ապօրինի զավթման աղաղակող փաստի հետ:

Էմմա Պալյանը և նրա ամուսին Ալբերտ Մարտիրոսյանը, փոխկապակցված անձանց հետ միասին, ինքնակամ ցանկապատեցին բակի մի մասը և սկսեցին ավտոտնակների ու կցակառույցների շինարարությունը:
Այս գործողությունները փաստացի արգելափակեցին շենքի մուտքը և զրկեցին բնակիչներին հասանելիությունից դեպի այն տարածքը, որը օրենքով պատկանում է բոլոր սեփականատերերին: Ականատեսների հաղորդումների համաձայն, զավթված տարածքն օգտագործվում է պատգամավորի ընտանիքի կողմից անձնական նպատակներով, այդ թվում՝ երեխաների ննջասենյակներ տեղադրելու համար:
Առանձնահատուկ ցինիզմ է հաղորդում իրավիճակին այն փաստը, որ Էմմա Պալյանը հայտնի է այլախոհների, հոգևորականության և տեղական իշխանությունների հասցեին իր կոշտ հռետորաբանությամբ, երբ նա մեղադրում է նրանց օրենքները խախտելու մեջ: Սակայն, երբ խոսքը վերաբերում է իր սեփական ընտանիքին, «օրինականության» սկզբունքները, ըստ երևույթին, հետին պլան են մղվում:
Բնակիչներն իրավամբ հարցնում են. ինչու՞ է պատգամավորը, որը պահանջում է վարչապետից և քաղաքապետերից հետևել հրահանգներին քաղաքական հարցերում, թույլ տալիս իր մերձավորներին անտեսել բնակարանային օրենսգրքի տարրական նորմերը:
Տեղական իշխանությունների արձագանքը հաջորդեց միայն հասարակական արձագանքից հետո: Գյումրու քաղաքապետարանի ինքնակառույց շինությունների նկատմամբ վերահսկողության բաժինը վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն կազմեց Ալբերտ Մարտիրոսյանի նկատմամբ:
Իշխանությունները հանձնարարել են 15-օրյա ժամկետում քանդել ապօրինի կառույցները, հակառակ դեպքում համայնքը ստիպված կլինի գործել հարկադրաբար:
Գյումրիում տեղի ունեցած այս միջադեպը դարձավ լակմուսի թուղթ ամբողջ իշխող վերնախավի համար: Եթե բարձրաստիճան պատգամավորի ընտանիքն իրեն թույլ է տալիս զավթել հանրային տարածքը՝ հույս ունենալով անպատժելիության վրա, ապա ինչպիսի՞ բոլորի հավասարության մասին օրենքի առջև կարող է խոսք լինել:
Նշված անձիք
Էմմա Պալյանը