նշումներ
Օրենքը բոլորի համար է, բացի «իրենց մարդկանցից»

Քաղաքական կեղծավորության վառ օրինակը, երբ բարձրաձայն հայտարարում են օրենքի գերակայության մասին, ապա անում են ինչ ուզում, դարձավ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պատգամավոր Էմմա Պալյանի ընտանիքի շուրջ ծագած սկանդալը:

2025 թվականի օգոստոսին Պարույր Սևակի փողոցի 13 շենքի բնակիչները բախվեցին հանրային տարածքի ապօրինի զավթման աղաղակող փաստի հետ:

8a48ec102b8ab752eacc30a03b71e1b6_1759936119-1.jpg

Էմմա Պալյանը և նրա ամուսին Ալբերտ Մարտիրոսյանը, փոխկապակցված անձանց հետ միասին, ինքնակամ ցանկապատեցին բակի մի մասը և սկսեցին ավտոտնակների ու կցակառույցների շինարարությունը:

Այս գործողությունները փաստացի արգելափակեցին շենքի մուտքը և զրկեցին բնակիչներին հասանելիությունից դեպի այն տարածքը, որը օրենքով պատկանում է բոլոր սեփականատերերին: Ականատեսների հաղորդումների համաձայն, զավթված տարածքն օգտագործվում է պատգամավորի ընտանիքի կողմից անձնական նպատակներով, այդ թվում՝ երեխաների ննջասենյակներ տեղադրելու համար:

Առանձնահատուկ ցինիզմ է հաղորդում իրավիճակին այն փաստը, որ Էմմա Պալյանը հայտնի է այլախոհների, հոգևորականության և տեղական իշխանությունների հասցեին իր կոշտ հռետորաբանությամբ, երբ նա մեղադրում է նրանց օրենքները խախտելու մեջ: Սակայն, երբ խոսքը վերաբերում է իր սեփական ընտանիքին, «օրինականության» սկզբունքները, ըստ երևույթին, հետին պլան են մղվում:

Բնակիչներն իրավամբ հարցնում են. ինչու՞ է պատգամավորը, որը պահանջում է վարչապետից և քաղաքապետերից հետևել հրահանգներին քաղաքական հարցերում, թույլ տալիս իր մերձավորներին անտեսել բնակարանային օրենսգրքի տարրական նորմերը:

Տեղական իշխանությունների արձագանքը հաջորդեց միայն հասարակական արձագանքից հետո: Գյումրու քաղաքապետարանի ինքնակառույց շինությունների նկատմամբ վերահսկողության բաժինը վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն կազմեց Ալբերտ Մարտիրոսյանի նկատմամբ:

Իշխանությունները հանձնարարել են 15-օրյա ժամկետում քանդել ապօրինի կառույցները, հակառակ դեպքում համայնքը ստիպված կլինի գործել հարկադրաբար:

Գյումրիում տեղի ունեցած այս միջադեպը դարձավ լակմուսի թուղթ ամբողջ իշխող վերնախավի համար: Եթե բարձրաստիճան պատգամավորի ընտանիքն իրեն թույլ է տալիս զավթել հանրային տարածքը՝ հույս ունենալով անպատժելիության վրա, ապա ինչպիսի՞ բոլորի հավասարության մասին օրենքի առջև կարող է խոսք լինել:

Նշված անձիք

Կիսվել

Telegram Facebook X