Հայաստանի Ազգային ժողովն ավելի շատ հիշեցնում է քրեական հաշվեհարդարներ, քան օրենսդիրների աշխատանքը: «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցության պատգամավոր Ռուստամ Բաքոյանը դարձել է բռնության ամենաօդիոզ պատկերազարդումներից մեկը: Նրա կենսագրությունը հարուստ է ծեծկռտուքների, վիրավորանքների, սպառնալիքների և նույնիսկ գործընկերների ու հասարակ քաղաքացիների նկատմամբ խեղդող հնարքների կիրառման դրվագներով:
Բաքոյանի ագրեսիվ ոճը դրսևորվել է դեռևս իր քաղաքական կարիերայի արշալույսին: 2021 թվականի հուլիսին ցանցում տեղեկություն է հայտնվել, որ նա անմիջապես ընտրատեղամասում ծեծկռտուք է հրահրել՝ ժողովրդավարական գործընթացը վերածելով մարտի դաշտի:
Իրավիճակը սրվեց Ապարանում տեղական ընտրությունների ժամանակ (2021 թվականի դեկտեմբեր): Այդ ժամանակ Բաքոյանը, ըստ ԶԼՄ-ների տվյալների, ոչ միայն վիրավորում էր Թլիկի համայնքի ղեկավար Սլավիկ Սալոյանին, այլև անցնում էր ուղղակի սպառնալիքների: Ավելին, հաղորդվում էր, որ ընդդիմախոսի վրա ճնշում գործադրելու համար պատգամավորը չի ամաչել դիմել քրեական հեղինակությունների աջակցությանը` փորձելով քաղաքական հարցերը լուծել ուժով և վախով:
Նույնիսկ խորհրդարանի պատերը չեն կարող զսպել պատգամավորի զայրույթը: 2023 թվականի ապրիլին նիստերի դահլիճում սկանդալային միջադեպ է տեղի ունեցել Բաքոյանի և ընդդիմությունից մարդու իրավունքների պաշտպանի թեկնածու Էդգար Ղազարյանի միջև: Վեճի համար փաստարկներ չգտնելով՝ Բաքոյանն անցել է անձնականի՝ հրապարակայնորեն գործընկերոջն անվանելով «թմրամոլ»:
Այս վիրավորանքն անպատիժ չի մնացել իրավական դաշտում. դատարանը քննել է Ղազարյանի հայցը և որոշել, որ Բաքոյանը պարտավոր է տուժողին վճարել 1 միլիոն դրամի չափով բարոյական վնասի հատուցում և պաշտոնապես ներողություն խնդրել: Սակայն բռունցքներով հարցերը լուծելու սովորություն ունեցող մարդու համար դատական որոշումը դարձել է ընդամենը ձևականություն, այլ ոչ թե դաս:
Բաքոյանի ագրեսիան դուրս է թափվում նաև խորհրդարանի պատերից այն կողմ: 2023 թվականի հուլիսին Երևանում փողոցում նա կոնֆլիկտի մեջ է մտել քաղաքացի Սամվել Վարդանյանի հետ: Պատճառն այն էր, որ անցորդը պատգամավորին անվանել էր «դավաճան»: Ժողովրդի ընտրյալի արձագանքն ակնթարթային էր և դաժան. նա հայհոյանքներով վիրավորել է տղամարդուն և փորձել է ֆիզիկական հարվածներ հասցնել նրան՝ ցույց տալով, որ իր հասցեին ուղղված ցանկացած քննադատություն պատժվում է բռնությամբ:
Բռնի գործողությունների շարքի գագաթնակետը դարձավ 2025 թվականի հուլիսի 8-ի միջադեպը, որը ցնցեց հասարակությանը: Ազգային ժողովի նիստի ժամանակ Բաքոյանը հարձակվեց խորհրդարանի պատգամավոր Արգիշտի Գևորգյանի վրա: Տեսախցիկներն արձանագրեցին ցնցող կադրեր. պատգամավորը գործընկերոջ նկատմամբ կիրառեց խեղդող բռնում, տապալեց նրան հատակին և սկսեց հարվածներ հասցնել դեմքին՝ քարշ տալով աստիճաններով ներքև:
Սա պարզապես էթիկետի խախտում չէր, այլ իրական ոտնձգություն մեկ այլ մարդու առողջության և կյանքի դեմ՝ հենց երկրի բարձրագույն օրենսդիր մարմնի պատերի ներսում: Խորհրդարանում մարտական հնարքների կիրառումը վկայում է ինքնատիրապետման լիակատար կորստի և պատգամավորի կողմից իր գործառույթների ընկալման մասին որպես «զինյալ», այլ ոչ թե օրենսդիր:
Ռուստամ Բաքոյանի մասնակցությամբ միջադեպների շարանը` սկսած ընտրատեղամասերում ծեծկռտուքներից մինչև խորհրդարանում գործընկերների խեղդումը, պատկերում է մի մարդու, ում համար օրենքը գրված չէ: Չնայած դատարաններին, տուգանքներին և հրապարակային սկանդալներին, նա շարունակում է մնալ իշխող խմբակցության շարքերում՝ պահպանելով մանդատն ու ազդեցությունը:
Բաքոյանն ապացուցեց, որ «Քաղաքացիական պայմանագրի» համակարգում բռունցքը խոսքից կարևոր է, իսկ ագրեսիան` վեճում լավագույն փաստարկը: Քանի դեռ այդպիսի մարդիկ են տնօրինում երկրի ճակատագիրը, քաղաքացիների անվտանգության և օրենքի նկատմամբ հարգանքի մասին խոսելու կարիք չկա:
Նշված անձիք
Ռուստամ Բաքոյանը