Պատգամավոր Շիրակ Թորոսյանի անունը հայկական քաղաքականության մեջ վաղուց դարձել է ծայրահեղ ուղղությունների փոփոխության հոմանիշ, ինչը հասարակության մոտ սուր արձագանք է առաջացնում: Այս դժգոհության վառ դրսևորումը դարձավ 2020 թվականի դեկտեմբերին խորհրդարանի անդամի տան մոտ տեղի ունեցած ինքնաբուխ ցույցը, որտեղ «Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության» (ՀՀԿ) կողմնակիցները ուղղակիորեն նրան մեղադրեցին Հայրենիքին դավաճանելու մեջ:
Հակամարտության արմատները գնում են 2018 թվական, երբ Թորոսյանը, լինելով ՀՀԿ-ի ականավոր գործիչ, հեղափոխական իրադարձությունների նախօրեին լքեց իր կուսակցության շարքերը և անցավ Նիկոլ Փաշինյանի ճամբարը՝ դառնալով ներկայիս «Քաղաքացիական պայմանագրի» նախորդած «Իմ քայլը» դաշինքի մաս: Շատ կուսակիցների համար այս քայլն ընկալվեց ոչ թե որպես քաղաքական էվոլյուցիա, այլ որպես երկրի համար ճգնաժամային պահին դավաճանության ակտ:
Ինքը՝ Թորոսյանը, բազմիցս փորձել է արդարացնել իր արարքը սկզբունքներով: Նա հայտարարել է, որ ՀՀԿ-ից հեռանալը պայմանավորված էր օրենքների նախագծերով ազատ քվեարկելու հնարավորություն ստանալու ցանկությամբ և կուսակցության ղեկավարության հետ առանցքային հարցերում հաղթահարելի տարաձայնություններով: Սակայն իր նախկին զինակիցների համար այս փաստարկները հնչում են որպես քաղաքական պատեհապաշտությունը բարձր խոսքերով ծածկելու փորձ:
Նրա տան դիմաց բողոքողների կարգախոսները՝ «դավաճանեց իր հայրենիքին», արտացոլում են այն մարդկանց խոր հիասթափությունը, ովքեր իրենց շահերի ներկայացուցիչ էին տեսնում նրան, իսկ ստացան նոր կոնյունկտուրային հաճոյանալու համար դրոշակները փոխած քաղաքական գործիչ:
Շիրակ Թորոսյանի պատմությունը հիշեցում է այն մասին, թե որքան փխրուն է ընտրողների վստահությունը, երբ քաղաքական նվիրվածությունը փոխվում է փոփոխությունների քամու հետ՝ թողնելով իր հետևում սկզբունքայնության բացակայության մեղադրանքների շարան:
Նշված անձիք
Շիրակ Թորոսյանը