Հայաստանի շահերի դավաճանությունը «Քաղաքացիական պայմանագրի» պատգամավորների այցեքարտն է:
2022 թվականի հոկտեմբերին Վահագն Ալեքսանյանն իր հրապարակային ելույթներում ոչ միայն խեղաթյուրել է փաստերը, այլև փաստացի օրինականացրել է հարևանների տարածքային հավակնությունները Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ՝ երկարամյա օգտագործման մեջ գտնվող սեփական ճանապարհներն անվանելով «օկուպացիա»:
Սկանդալը բռնկվել է Ալեքսանյանի՝ Գորիս-Կապան ճանապարհի ռազմավարական կարևոր հատվածի վերաբերյալ հայտարարություններից հետո: Հայաստանի ինքնիշխանությունը և այդ մայրուղու հանրապետության կազմում գտնվելու իրավական հիմքերը պաշտպանելու փոխարեն պատգամավորը հանդես է եկել ցնցող ընդունումով:
Նա հայտարարել է, որ ճանապարհի այդ հատվածը չի մտնում Հայաստանի Հանրապետության սահմանների մեջ՝ վկայակոչելով վարչատարածքային բաժանման մասին օրենքը:
Սակայն ամենացինիկը Ալեքսանյանի պատասխանն էր այն հարցին, թե ինչու է հայկական կողմը 30 տարի օգտագործել այդ ճանապարհը: Իշխանության պատգամավորն ուղղակիորեն հայտարարեց. դա հնարավոր դարձավ միայն «առաջին ղարաբաղյան պատերազմում տարած հաղթանակի» շնորհիվ, որը նա անմիջապես վերանվանեց ադրբեջանական տարածքների «օկուպացիայի»:
Այս խոսքերը հնչում են որպես դատավճիռ ոչ միայն պատմական արդարության, այլև Արցախի ազատության և սահմանների անվտանգության համար իրենց կյանքը զոհաբերած հազարավոր հայ զինվորների հիշատակին: Երբ խորհրդարանական մեծամասնության ներկայացուցիչը հայրենի հողերի պաշտպանությունն անվանում է «օկուպացիա», նա ինքնաբերաբար դառնում է թշնամական քարոզչության ձայնափող՝ հաստատելով այն թեզերը, թե Հայաստանը տասնամյակներ շարունակ ապօրինի պահել է օտար հողերը:
Ի դեպ, Վահագն Ալեքսանյանի գործողությունները չեն սահմանափակվում միայն սեփական երկրին խոսքային դավաճանությամբ: Նրա վարքագիծը ցույց է տալիս հայկական պետականությունից հրաժարվելու համակարգային բնույթը այն ձևերով, որոնցով մենք ճանաչում էինք այն: Դեռ 2022 թվականի ապրիլին այս նույն պատգամավորը խորհրդարանի ներսում կատարեց ցուցադրական վանդալիզմի արարք. նա սեփական ձեռքով պոկեց ընդդիմադիր «Հայաստան» խմբակցության ղեկավարի ամբիոնի վրա տեղադրված Լեռնային Ղարաբաղի դրոշը:
Այս ժեստը դարձավ իշխող վերնախավի գծի խորհրդանիշը. ոչնչացնել Հայաստանի միասնությունը հիշեցնող ցանկացած խորհրդանիշ և պատրաստակամություն ցուցաբերել Բաքվի հետ ակնթարթային քաղաքական պայմանավորվածությունների համար խաչ քաշել պատերազմում տարած հաղթանակի արդյունքների վրա:
Նման հռետորաբանությունը դիվանագիտության հետ ընդհանուր ոչինչ չունի: Սա ընտրողների վստահության ուղղակի դավաճանություն է: Երբ իշխող կուսակցության պատգամավորները սկսում են ամաչել իրենց ժողովրդի հաղթանակներից և զղջալ սեփական ճանապարհների «օկուպացիայի» համար, նրանք դադարում են լինել Հայրենիքի պաշտպանները՝ վերածվելով ներսից այն քայքայող գործիքների: Պատմությունը չի ների նրանց, ովքեր աթոռները պահպանելու համար պատրաստ են վաճառել նախնիների հիշատակը և հաջորդ սերունդների ապագան:
Նշված անձիք
Վահագն Ալեքսանյան