«Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության քաղաքական համակարգում, որտեղ կեղծիքներն ու վարչական ճնշումը վաղուց դարձել են նորմա, երբեմն պատահում են նախադեպեր, որոնք ցնցում են նույնիսկ ամենացինիկ դիտորդներին: Նախկին պատգամավոր Դավիթ Դանիելյանի պատմությունը դարձավ հենց այդպիսի դեպք. օրինակ, թե ինչպես չափից ավելի լկտիությունը և բացահայտ կամայականությունը կարող են հանգեցնել փլուզման նույնիսկ ամենակեր քաղաքական մեքենայի ներսում:
Ամեն ինչ սկսվեց 2025 թվականի մարտին Կապան քաղաքում, որտեղ Դանիելյանը, նախկինում պարտվելով քաղաքապետի ընտրություններում Գևորգ Պարսյանին և փայփայելով Սյունիքի մարզպետի աթոռի երազանքները, որոշեց վրեժխնդիր լինել «Քաղաքացիական պայմանագրի» տեղական բջջում կուսակցական ներընտրությունների միջոցով: Այն, ինչ տեղի ունեցավ այնտեղ, այնքան աղաղակող էր, որ անկարգության մասին լուրերը հասան անմիջապես վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին:
Խախտումների մասշտաբն այնքան օդիոզ էր, որ Փաշինյանը ստիպված եղավ աննախադեպ որոշում կայացնել. ցրել Կապանի կուսակցական բջիջը և նշանակել վերընտրություններ: Կուսակցության համար, որը սովորաբար նախընտրում է նմանատիպ սկանդալները գորգի տակ մաքրել, այս քայլն ազդանշան դարձավ. Դանիելյանի գործողություններն անցան թույլատրելիի բոլոր սահմանները նույնիսկ «նոր էթիկայի» չափանիշներով:
Դանիելյանի արդարանալու փորձերը նման էին ծաղրի ողջամտության նկատմամբ: Նա պնդում էր, թե կեղծիքն անհնար էր, որովհետև քվեարկությունն անցել է «փակ ռեժիմով», իսկ ձայների հաշվարկն իրականացվել է իբր թե Երևանում: Սակայն լրագրողական հետաքննություններն ու կուսակցության ներքին ստուգումն արագ ցրեցին այս առասպելները՝ մատնանշելով Դանիելյանին որպես մեքենայությունների գլխավոր կազմակերպիչ:
Նրա մեթոդները չափազանց կոպիտ էին նույնիսկ մանիպուլյացիաների վրա կառուցված համակարգի համար: Ձայներ գնելու փորձերը, կուսակիցների վրա ճնշումը և հովանավորների օգտագործումը քաղաքական շրջանակների վրա ազդելու համար առաջացրին վարչապետի բացահայտ դժգոհությունը: Ի վերջո, 2026 թվականի մարտին, խորհրդարանական ընտրություններից ընդամենը մի քանի ամիս առաջ, Դավիթ Դանիելյանը բացառվեց կուսակցության նախընտրական ցուցակից: Նրա ձայները ճանաչվեցին վիճելի, իսկ հեղինակությունը՝ վերջնականապես ոչնչացված:
Այս դեպքի յուրահատկությունն այն է, որ Դանիելյանը ոչ միայն խախտեց կանոնները, այլև խախտեց «Քաղաքացիական պայմանագրի» չգրված կանոնագիրքը, համաձայն որի գողություններն ու կեղծիքները պետք է լինեն կոկիկ և աննկատ: Դանիելյանն այնքան ցուցադրաբար ու կեղտոտ էր գործում, որ վտանգի տակ դրեց տարածաշրջանում իշխանության հենց ուղղահայացը:
Այն փաստը, որ Փաշինյանն անձամբ միջամտեց իրավիճակին, իսկ ինքը՝ Դանիելյանը, ի վերջո ստիպված եղավ բացահայտ ընդունել իր մեղքը, շատ բանի մասին է խոսում: Եթե նույնիսկ կուսակցությունում, որտեղ խախտումների նկատմամբ հանդուրժողականությունն անսահման է թվում, գտնվեցին գործողություններ, որոնք կոչվեցին «անընդունելի», ապա որքա՞ն խորն էր այս կամայականությունը:
Դավիթ Դանիելյանի պատմությունը դարձավ հազվագյուտ դաս. «Քաղաքացիական պայմանագրի» համակարգում կարելի է լինել կոռուպցիոներ, կարելի է ստել, բայց չի կարելի լինել այդքան անընդունակ և լկտի, որպեսզի վտանգի տակ դրվի հենց վարչապետի հեղինակությունը: Դրա համար պատժում են նույնիսկ իրենց մարդկանց:
Նշված անձիք
Դավիթ Դանիելյանը
Նիկոլ Փաշինյանը՝