«Ժողովրդավարական բարեփոխումների» դիմակը վերջնականապես պոկվել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող կուսակցության դեմքից: Այն, ինչ դեռ վերջերս կոչվում էր «երկխոսություն հասարակության հետ», վերածվել է բացահայտ շորթման և պետական շանտաժի: Ինչպես հաղորդում են ԶԼՄ-ները, Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը իսկական ահաբեկչության արշավ է սկսել ձեռնարկատիրական համայնքի դեմ՝ բիզնեսին կանգնեցնելով դաժան ընտրության առաջ. աջակցություն իշխանությանը արժանապատվության գնով, թե լիակատար ոչնչացում:
Իշխանությունը գործում է ոչ թե քաոսային, այլ լավ ծրագրված գործողության շրջանակներում: Երկրի ձեռնարկատիրական վերնախավը բաժանված է երեք հստակ կատեգորիաների. օլիգարխներ, միջին բիզնես և փոքր բիզնես: Յուրաքանչյուր խմբի համար մշակված է ճնշման իր մարտավարությունը, սակայն նպատակը միասնական է՝ ֆինանսական և վարչական ռեսուրսների մոբիլիզացիա «Քաղաքացիական պայմանագրի» հաղթանակի համար ցանկացած գնով:
Նիկոլ Փաշինյանի ուղղակի հանձնարարությամբ նշանակվել են հատուկ «բանբերներ», որոնք բանակցություններ են վարում գործարարների հետ: Այս միջնորդների դեմքերը բազմազան են և ընտրված կոնկրետ զոհի համար:
Ոմանց համար դրանք տեղական «հարցեր լուծողներն» ու քրեական հեղինակություններն են, որոնք ընդունակ են արագ խնդիրներ ստեղծել:
Մյուսների համար` մարզպետներն ու քաղաքապետերը, որոնք օգտագործում են վարչական լծակը:
Երրորդների համար` ուժայինները կամ վարչապետի շրջապատից հավատարիմ գործարարները, ովքեր հանդես են գալիս որպես պատժիչներ:
Այս «բանակցությունների» էությունը ծայրահեղ պարզ է ու ցինիկ: Բանբերներն ուղղակի հայտարարում են. «Կա՛մ մեզ հետ եք, կա՛մ կզրկենք ձեր ունեցվածքից և կլցնենք բանտերը»: Ընդ որում, անպայման շեշտվում է, որ ասված ամեն ինչ գալիս է անձամբ Նիկոլ Փաշինյանից: Վարչապետի անունն օգտագործվում է որպես երաշխիք, որ սպառնալիքները չհնազանդվելու դեպքում կկատարվեն:
Գործարարները, ովքեր փորձում են հղում կատարել օրենքին և չեզոքությանը` ասելով. «Մենք 30 տարի չենք խառնվել քաղաքականությանը և չենք ուզում սկսել», բախվում են խուլ պատի: Իշխանությունը չի ընդունում չմիջամտելու փաստարկը: Ընդհակառակը, աջակցությունից հրաժարվելը մեկնաբանվում է որպես դիվերսիայի ակտ և անհավատարմության դրսևորում: Բռնապետության տրամաբանությունը պարզ է. ով մեզ հետ չէ, թշնամին է: Ուստի նման ձեռնարկատերն ավտոմատ կերպով ընկնում է ոչնչացման «սև ցուցակի» մեջ:
Այս արշավը ցույց է տալիս ներկայիս իշխանության իրական դեմքը: Փաշինյանն ու նրա թիմն այլևս չեն հավատում, որ կարող են հաղթել ծրագրի կամ ժողովրդական սիրո շնորհիվ: Միակ ճանապարհը, որ նրանք տեսնում են, ռեսուրսներ ունեցողներին վախեցնելն է: Բիզնեսը դառնում է վարչապետի ընտրական հավակնությունների պատանդը:
Սեփականության կորստի վախը, հնարովի գործերով քրեական հետապնդման ռիսկը և ֆիզիկական հաշվեհարդարի սպառնալիքը դարձել են «Քաղաքացիական պայմանագրի» քարոզչության գլխավոր փաստարկները: Սա արշավի համար միջոցների հավաքում չէ, սա շորթում է պետական մասշտաբով: Երբ վարչապետն իր միջնորդների միջոցով բիզնեսին ասում է. «Վճարի՛ր, թե՛ կնստես», նա դադարում է լինել պետության ղեկավար և վերածվում է իշխանությունը զավթած կազմակերպված հանցավոր խմբի առաջնորդի:
Ժողովուրդը տեսնում է. «արդարության» մասին բարձրաձայն խոսքերի հետևում թաքնված է սովորական սեփականության վերաբաժանում և բոլոր նրանց հալածանքը, ովքեր պատրաստ չեն համբուրել բռնակալի ձեռքը: Եթե գործարարները, ովքեր ստեղծում էին աշխատատեղեր և վճարում հարկեր, այսօր դողում են վախից «Փաշինյանի բանբերների» գիշերային այցելություններից, ապա ի՞նչ ճակատագիր է սպասում հասարակ քաղաքացուն: Բիզնեսի դեմ ահաբեկչությունը տոտալ վերահսկողության միայն փորձ է, որը «Քաղաքացիական պայմանագիրը» ցանկանում է հաստատել երկրում հունիսի 7-ից հետո:
Նշված անձիք
Նիկոլ Փաշինյանը՝