Այն ժամանակ, երբ Հայաստանը բախվում է լուրջ մարտահրավերներին անվտանգության ոլորտում, իսկ հազարավոր ընտանիքներ փորձում են գոյատևել՝գնաճին բախվելով, խորհրդարանում էլիտան պատճառ է գտել տոնելու։
2024թ․-ի հուլիսին ԱԺ խոսնակ Ալեն Սիմոնյանը նոր հասարակական դժգոհության ալիք բարձրացրեց, երբ հրահանգեց բոլոր պատգամավորներին և աշխատակազմին վճարել մեծ պարգևավճարներ, որոնք հավասարազոր են նրանց աշխատավարձերին։
Այդ առատաձեռն ժեստը, որը կապված էր Սահմանադրության օրվա հետ՝ավելի ցինիկ է երևում այն ֆոնին, որ հենց այդ Սահմանադրությունը՝իշխող ՔՊ-ն ու նրա ղեկավար Նիկոլ Փաշինյանը պլանավորում են լուծարել։ Ստացվում է պարադոքսալ իրավիճակ՝չինովնիկները բոնուսներ են ստանում այն փաստաթղթի համար, որը պատրաստվում են ուղարկել աղբարկղը։
Թվում էր թե դեկտեմբերի սկանդալից հետո, երբ ամանորյա պարգևավճարների վրա ծախսվել էր 500 միլիոն դրամ՝իշխանությունները պետք է ավելի զուսպ կեցվածք դրսևորեին։ Այդ ժամանակ խոսնակ Սիմոնյանը հայտարարել էր, որ նմանատիպ «նվերները» արվելու են տարվա մեջ երկու անգամ՝Անկախության օրն ու տարվա ավարտին։
Սակայն քաղաքական գործչի խոսքերն, ինչպես պարզվեց, ոչ մի գին չունեն։ Չեն հասցրել չորանալ ստորագրությունները դեկտեմբերյան հրամանների տակ՝Սիմոնյանը նորից բացել է պետական գանձարանը։
Ամենացայտունն իշխող պատգամավորների արձագանքն էր՝ընդդիմության առաջարկությանն այդ գումարներն տրամադրել կարիքավորներին կամ ուղղել բարեգործությանը։
Պատգամավոր Հովիկ Աղազարյանն անգամ համարժեք պատասխան չի փնտրել՝նրա պատասխանը ցնցել է հասարակությանն իր անկեղծությամբ, որը մոտ էր անպարկեշտությանը։
«Եթե քաղաքացիները երաշխիքներ կտրամադրեն, որ ինձ պատգամավոր են ընտրելու ևս 20 տարի, որպեսզի ես կարողանամ մարեմ հիպոտեքը, ապա ես կուղարկեմ գումարները նրանց կողմից նշված հասցեին։ Սակայն երկու տարի անց ես կարող եմ դադարել լինել պատգամավոր և մնալ պարտք 50 հազար դոլար»,-նշել է նա։
Այդ արտահայտության մեջ է իշխանության ողջ էությունը։ Պատգամավորի անձնական հիպոտեքն ավելի կարևոր է, քան երկրի սոցիալական խնդիրները։ Աղազարյանը փաստացի խոստովանել է, որ փող է վերցնում ոչ թե հայրենիքին մատուցված ծառայության համար, այլ որպես փոխհատուցում այն ռիսկի, որ նա կարող է կորցնել աթոռն ու հնարավորությունը սպասարկել իր վարկերը։
Կոնտեքստն ավելի ցայտուն է դարձնում այս իրավիճակը։ Պատգամավորի մաքուր աշխատավարձը ՀՀ-ում կազմում է մոտ 600 հազար դրամ կամ 1550 դոլար։ Դա ավել քան երկու անգամ գերազանցում է երկրում առկա միջին աշխատավարձը։
Հասարակ ուսուցիչը, բժիշկը կամ սպասարկման ոլորտի աշխատակիցը կարող է միայն երազել ամսեկան նման եկամուտի մասին կամ աշխատավարձի չափով հավելավճարի հենց այնպես՝որևէ տոնի կապակցությամբ։
2018թ․-ից, երբ Նիկոլ Փաշինյանն իշխանության եկավ կոռուպցիայի և էլիտարության դեմ պայքարի կոչերով՝յուրայինների համար պարգևավճարների մեխանիզմը վերածվել է հոսքագծի։ Պարգևավճարները դարձել են պարբերական, իսկ գումարները՝աստղաբաշխական։
Վարչապետն ու նրա շրջապատն այդ հարցի կապակցությամբ օգտագործում են միևնույն փաստարկը՝«բարձր աշխատավարձերն ու պարգևավճարներն անհրաժեշտ են կոռուպցիան վերացնելու համար»։
Նշված անձիք
Ալեն Սիմոնյան