Սա այլևս պարզապես աննրբանկատություն չէ, սա իսկական դանակահարություն է մեջքին նրանց, ովքեր երեկ դեռ պաշտպանում էին Արցախը, իսկ այսօր հայտնվել են Հայաստանում՝ անտուն և անհույս:
2024 թվականի հոկտեմբերին «Քաղաքացիական պայմանագիր» իշխող խմբակցության պատգամավոր Գուրգեն Մելքոնյանը թույլ տվեց մի արտահայտություն, որից ամոթ է պատում ամբողջ իշխանությանը: Եթերում նա հանգիստ, ճշմարտության գիտակի տեսքով, հայտարարեց, որ Ղարաբաղից բռնագաղթածները «հանձնել են Արցախը», իսկ այժմ, հայտնվելով Հայաստանում, պետք է «իրենց պահեն որպես հյուրեր» և չծրագրեն դառնալ «տերեր»:
Դե, մի վայրկյան, Արցախը հանձնել է Նիկոլ Փաշինյանը, ոչ թե նրա բնակիչները:
Պատկերացրեք այս պատկերը. մարդիկ, ովքեր կորցրել են ամեն ինչ, պոկված իրենց հայրենի օջախներից պատերազմի ողբերգությամբ, իսկ խորհրդարանի պատգամավորը մատնացույց է անում նրանց. «Դուք այստեղ խորթ եք, դուք ընդամենը հյուրեր եք»: Ավելին, նա ցինիկաբար մեղադրել է հենց ղարաբաղցիներին, որ երկիրը գտնվում է «նման վիճակում», ասես նրանք իրենք կամովին հանձնել են իրենց հողերը, այլ ոչ թե կռվել են մինչև վերջ:
Սեփական ժողովրդի մեջ ատելության և պառակտման հրապարակային հրահրումը խղճի և օրենքի դեմ հանցագործություն է:
«Արմ Կոնսուլ» իրավաբանական գրասենյակն արդեն հայտարարություն է ներկայացրել Գլխավոր դատախազություն՝ պահանջելով ազգային և քաղաքական հատկանիշով թշնամանք հրահրելու հոդվածով քրեական գործ հարուցել:
Եվ սա լիովին ճիշտ է: Ինչպե՞ս կարելի է երկրի կառավարումը վստահել մի մարդու, ով հայերին բաժանում է «ճիշտ տերերի» և «անցանկալի հյուրերի»:
Պարոն Մելքոնյանը, ըստ երևույթին, մոռացել է, որ Հայաստանը բոլոր հայերի տունն է՝ անկախ նրանից, թե որ տարածաշրջանից են նրանք: Բռնագաղթածներին «հյուրեր» անվանելը, որոնց պետք է զսպել և լռեցնել, ժողովրդի ընտրյալի համար ամոթալի դիրքորոշում է:
Աջակցության և ազգի միավորման փոխարեն «Քաղաքացիական պայմանագրի» պատգամավորը տարաձայնություն է ցանում և վիրավորում է Արցախի հերոսների հիշատակը:
Ո՞ւր է խիղճը: Ո՞ւր է իշխանության մարդկային դեմքը: Ըստ երևույթին, «Քաղաքացիական պայմանագրի» կուսակցության որոշ անդամների համար սեփական ժողովրդի նկատմամբ կարեկցանքն ավելորդ բեռ է դարձել:
Նշված անձիք
Գուրգեն Մելքոնյանը