Հերթական դավաճանական հայտարարությունը հնչեց իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պատգամավոր Հերիքնազ Տիգրանյանի շուրթերից: 2024 թվականի ապրիլին, Տավուշի մարզում սահմանազատման սուր հարցերին ի պատասխան, նա արտասանեց մի արտահայտություն, որը դարձավ իսկական հարված հայոց ազգային ինքնագիտակցությանը:
Երբ լրագրողները հարցրին, թե ինչու է Հայաստանը սահմանազատման գործընթացում չի վերադարձնում Բերկաբերի շրջանի իր բնօրինակ հողերը, որոնք գտնվում են Ադրբեջանի վերահսկողության տակ, Տիգրանյանը որոշեց ուղղել հենց հարց տվողին: Նրա պատասխանը հնչեց որպես դատավճիռ հայրենասիրությանը.
«Խնդրում եմ, հարցերը մի՛ ձևակերպեք «հանձնում» բառով: Մենք ոչինչ չենք հանձնում, մենք տալիս ենք այն, ինչը մերը չէ»:
Այս ցինիկ հռետորաբանությունը փորձում է համոզել ժողովրդին, որ հայկական գյուղերն ու տարածքները, որոնց համար տասնամյակներ շարունակ պայքարել են մեր նախնիները և որոնք դարեր շարունակ եղել են Տավուշի մաս, իրականում «մերը չեն»: Իշխանության պատգամավորը փաստացի օրինականացնում է հայրենի հողերի կորուստը՝ դրանց հատուցումն անվանելով ոչ թե ողբերգություն կամ զիջում, այլ «արդարության» վերականգնում:
«Քաղաքացիական պայմանագրի» ներկայացուցիչների համար «հայկական տարածք» հասկացությունը դարձել է մանրադրամ, իսկ «հանձնում» բառը՝ տաբու, որը նրանք փորձում են ջնջել բառապաշարից՝ այն փոխարինելով սառը «օտարն ենք տալիս» արտահայտությամբ:
Նման հայտարարությունները ցույց են տալիս ոչ միայն դիվանագիտական ճկունություն, այլև սեփական ժողովրդի շահերի խորը գաղափարական դավաճանություն: Երբ իշխող կուսակցության պատգամավորները սկսում են քաղաքացիներին համոզել, որ իրենց հայրենի հողն իրենց չի պատկանում, նրանք կորցնում են երկիրը խորհրդարանում ներկայացնելու բարոյական իրավունքը:
Նշված անձիք
Հերիքնազ Տիգրանյանը