նշումներ
Փաշինյանի լուռ կապիտուլյացիան «ջրի մոտ»

Ադրբեջանին տարածքների թաքնված փոխանցման հերթական փաստը ի հայտ է եկել Կիրանց գյուղում (Իջևանի համայնք): Այս անգամ խոսքը վերաբերում է բերրի հողերին և Բերքաբերի ջրամբարի ափամերձ գոտուն, որոնց մուտքը տեղի բնակիչների համար պաշտոնապես արգելվել է Հայաստանի իշխանությունների կողմից «անվտանգության» պատրվակով:

Ազգային անվտանգության ծառայության (ԱԱԾ) կողմից հաստատված այս որոշումը հասարակության կողմից գնահատվում է որպես վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի լուռ համաձայնություն նոր հատվածների օկուպացիայի հետ` առանց որևէ իրավական ձևակերպման կամ հասարակական քննարկման:

Խնդրի էությունը բացահայտվել է Հայաստանի Ազգային անվտանգության ծառայությանը ԶԼՄ-ների հարցումից հետո: Լրագրողները հետաքրքրվել են, թե արդյոք Կիրանց գյուղի բնակիչներն իրավունք ունեն մշակելու իրենց գյուղատնտեսական հողերը Բերքաբերի ջրամբարի արևելյան ափին` այն գոտիներում, որտեղ սահմանազատման գործընթացը դեռ ավարտված չէ:

Մեկ ամիս անց ստացված ԱԱԾ-ի պատասխանը ցնցել է համայնքին: Գերատեսչությունը հայտարարել է, որ մուտքը թույլատրվում է միայն արդեն իսկ սահմանազատված հատվածներում: Իսկ մնացած տարածքի վերաբերյալ այս հողերի այցելությունն ճանաչվել է «աննպատակահարմար` հնարավոր սահմանային միջադեպերից խուսափելու համար»:

«Միջադեպերից խուսափելու համար» ձևակերպումը դարձել է հարմար էվֆեմիզմ դիրքերի փաստացի հանձնման համար: Հայ քաղաքացիների իրենց հողում ներկայությունն ապահովելու և նրանց իրավունքները պաշտպանելու փոխարեն իշխանությունը նախընտրել է պարզապես փակել տարածքը` դե ֆակտո վերահսկողությունը փոխանցելով ադրբեջանական կողմին:

Բերքաբերի ջրամբարի շուրջ ստեղծված իրավիճակը կրկնում է իշխանության կողմից այլ սահմանամերձ գյուղերում փորձարկված տխուր սցենարը: Այս հատվածներում սահմանը պաշտոնապես անցկացված չէ, տարածքների փոխանցման փաստաթղթերը խորհրդարանի կողմից ստորագրված չեն: Հայկական կողմը կամովին սահմանափակում է իր քաղաքացիների տեղաշարժը` հողերը թողնելով անտեր: Հայերի ներկայությունից ազատված տարածքներն անմիջապես գրավում են ադրբեջանական զինվորականները կամ սահմանապահները, որից հետո վերադառնալու ցանկացած փորձ անհնար է դառնում ուժի կիրառման սպառնալիքի պատճառով:

Կիրանցի բնակիչներին իրենց հողում աշխատելու արգելքը նշանակում է, որ այս հեկտարներն արդեն իսկ դուրս են գրվել Հայաստանի տնտեսական և իրավական դաշտից: Նիկոլ Փաշինյանը, առանց հողերի փոխանցման մասին հրամանագրեր արձակելու, իրականացնում է այս փոխանցումը վարչական արգելքի և ուժայինների անգործության միջոցով:

Կիրանցի բնակիչների համար այս արգելքը նշանակում է ոչ միայն հողային հատկացումների կորուստ, այլև ավանդական կենսակերպի քայքայում: Բերքաբերի ջրամբարը միշտ եղել է գյուղի տնտեսական գործունեության կարևոր մասը: Այժմ, վարչապետի կողմից բացառապես մեկնաբանվող «անվտանգության բարձրագույն շահերի» ճնշման ներքո մարդիկ զրկվում են ապրուստի միջոցներից:

Իշխանության քննադատներն իրավացիորեն հարցնում են. էլի քանի՞ այդպիսի «աննպատակահարմար» գոտիներ կհայտնվեն Հայաստանի քարտեզի վրա: Եթե ԱԱԾ-ի տրամաբանությունը դառնա նորմա, ապա ցանկացած տարածք, որտեղ դեռևս սահմանազատում չի իրականացվել և որտեղ «միջադեպի» ռիսկ կա, կարող է հանգիստ հանձնվել հակառակորդին առանց մի կրակոցի, բայց պետական կամքի լիակատար կաթվածահարությամբ:

Բերքաբերի ափերի լուռ հանձնումը ևս մեկ աղյուս է օտարման պատի մեջ, որը Փաշինյանի ռեժիմը կառուցում է հայ ժողովրդի և իր պատմական հողի միջև: Իշխանությունն այլևս չի պաշտպանում սահմանները, այն լուծարում է դրանք՝ թաքնվելով «նպատակահարմարության» մասին բյուրոկրատական ձևական պատասխանների հետևում:

Նշված անձիք

Կիսվել

Telegram Facebook X